چکیده مقاله
در دهه های اخیر، نقش بازی ها و فعالیت های گروهی بدنی در تربیت اجتماعی کودکان مورد توجه گسترده روان شناسان تربیتی، جامعه شناسان آموزش و متخصصان تربیت بدنی قرار گرفته است پژوهش های متعدد نشان می دهند که زمین بازی، نه تنها عرصه ای برای تخلیه انرژی جسمانی، بلکه محیطی غنی برای یادگیری اجتماعی، شکل گیری مهارت های ارتباطی، و تقویت روحیه همکاری است در مقاله حاضر، با رویکردی مروری و تحلیلی، تلاش شده است تا جایگاه فعالیت های گروهی بدنی در پرورش مهارت های اجتماعی پایدار دانش آموزان دوره ابتدایی بازنگری شود این بررسی، با مرور منابع داخلی و خارجی، به تحلیل ابعاد گوناگون نقش بازی های گروهی از منظر روان شناسی اجتماعی، یادگیری مشارکتی، نظریه های تعامل نمادین و تربیت بدنی فعال می پردازد یافته های نظری بیانگر آن است که مشارکت در فعالیت های گروهی بدنی، از طریق تقویت مولفه هایی چون همدلی، مسئولیت پذیری، خودنظم دهی، ارتباط موثر و احترام متقابل، به رشد مهارت های اجتماعی پایدار در کودکان کمک می کند این مقاله همچنین بر ضرورت بازاندیشی در سیاست های آموزشی و طراحی برنامه های درسی مبتنی بر حرکت تاکید دارد تا پیوند میان زمین بازی و کلاس درس به عنوان دو فضای مکمل رشد اجتماعی، تقویت گردد
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کاظمی کیله گلان، کارو و مصطفایی، محمد و گرمسیری، محمد و کیانی، حسین،1404،از زمین بازی تا کلاس درس: بازاندیشی در نقش فعالیت های گروهی بدنی در شکل گیری مهارت های اجتماعی پایدار،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز