چکیده مقاله
ورود فناوری های نوین به عرصه آموزش و پرورش همواره با پیامدهای گسترده اجتماعی و فرهنگی همراه بوده است، اما هوش مصنوعی به دلیل ماهیت هوشمند و تعاملی خود، تاثیرات عمیق تری بر ساختارهای بنیادین شخصیت و روابط انسانی در محیط های آموزشی دارد هدف از پژوهش حاضر، بررسی و تحلیل انتقادی پیامدهای اجتماعی استفاده از هوش مصنوعی در آموزش، با تمرکز ویژه بر سه مولفه کلیدی هویت دانش آموزی، تعاملات اجتماعی و حس مسئولیت پذیری است این مطالعه از نوع مروری سیستماتیک بوده و با بررسی اسناد و مدارک علمی معتبر انجام شده است یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی از یک سو با فراهم آوردن امکان یادگیری شخصی سازی شده و بازخوردهای فوری، می تواند به تقویت هویت تحصیلی و افزایش اعتماد به نفس کمک کند، اما از سوی دیگر، وابستگی بیش از حد به الگوریتم ها می تواند منجر به کاهش عاملیت انسانی و تضعیف هویت مستقل دانش آموز شود در بعد تعاملات، اگرچه ابزارهای هوشمند فرصت های جدیدی برای کار گروهی و یادگیری مشارکتی فراهم می کنند، اما خطر جایگزینی روابط عاطفی معلم شاگرد با تعاملات ماشینی و کاهش مهارت های ارتباطی چهره به چهره وجود دارد همچنین در حوزه مسئولیت پذیری، چالش های اخلاقی نوین نظیر سرقت علمی، عدم شفافیت در تصمیم گیری های آموزشی و کاهش پاسخگویی فردی در برابر تکالیف مطرح می شود نتایج این مقاله بیانگر آن است که برای بهره برداری بهینه از هوش مصنوعی، نیازمند تدوین چارچوب های اخلاقی دقیق و بازتعریف نقش های آموزشی هستیم تا ضمن ارتقای مهارت های شناختی، ابعاد اجتماعی و عاطفی دانش آموزان نیز در برابر آسیب های احتمالی محافظت شود و نسلی مسئولیت پذیر و دارای هویت مستقل تربیت گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لیمانی، شهین و سوری لکی، کوثر و مزروعی سبدانی، نفیسه و فرجی، فاطمه،1404،پیامدهای اجتماعی آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی بر هویت، تعامل و مسئولیت پذیری دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر