پیامدهای بلندمدت ناهنجاری های آموزشی بر آینده دانش آموزان

چکیده مقاله

ناهنجاری های آموزشی به عنوان مجموعه ای از اختلالات، کاستی ها و نارسایی ها در ساختار، محتوا، روش ها و روابط حاکم بر نظام آموزشی، از جمله مهم ترین چالش هایی هستند که می توانند مسیر رشد تحصیلی، روانی، اجتماعی و حتی شغلی دانش آموزان را در بلندمدت تحت تاثیر قرار دهند این ناهنجاری ها شامل عواملی چون شیوه های تدریس غیرکارآمد، نظام ارزشیابی صرفا نمره محور، فشارهای روانی افراطی، بی توجهی به تفاوت های فردی، ضعف در مهارت آموزی، نادیده گرفتن سلامت روان و عاطفی دانش آموزان، و ناهماهنگی میان اهداف آموزشی و نیازهای واقعی جامعه می باشند پیامدهای بلندمدت این نارسایی ها تنها به افت تحصیلی محدود نمی شود، بلکه در سطوح عمیق تر، هویت فردی، اعتمادبه نفس، انگیزش درونی، مهارت های اجتماعی و توانایی حل مسئله دانش آموزان را نیز تضعیف می کند در بعد روان شناختی، تداوم ناهنجاری های آموزشی می تواند زمینه ساز بروز اضطراب، افسردگی، فرسودگی تحصیلی، کاهش عزت نفس و شکل گیری نگرش های منفی نسبت به یادگیری و مدرسه شود؛ نگرش هایی که در بزرگسالی نیز به صورت بی علاقگی به آموزش مادام العمر، اجتناب از مسئولیت های علمی و شغلی و ضعف در خودکارآمدی ادامه می یابد از منظر اجتماعی، دانش آموزانی که در معرض محیط های آموزشی ناسالم قرار می گیرند، غالبا با مشکلاتی چون ضعف در مهارت های ارتباطی، ناتوانی در کار گروهی، کاهش مسئولیت پذیری اجتماعی و افزایش گرایش به رفتارهای پرخطر مواجه می شوند این پیامدها می توانند در آینده به دشواری های سازگاری اجتماعی، تعارض های شغلی و حتی حاشیه نشینی اجتماعی منجر گردند در بعد تحصیلی و شغلی، ناهنجاری های آموزشی با کاهش کیفیت یادگیری عمیق، افت مهارت های تفکر انتقادی و خلاقیت، و ناتوانی در پیوند دادن آموخته ها با مسائل واقعی زندگی همراه است نتیجه چنین وضعیتی، تربیت نیروی انسانی ای است که علی رغم برخورداری از مدارک تحصیلی، فاقد مهارت های لازم برای ورود موثر به بازار کار و ایفای نقش سازنده در جامعه می باشد بدین ترتیب، پیامدهای ناهنجاری های آموزشی از سطح فردی فراتر رفته و در بلندمدت، توسعه اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی جامعه را نیز با چالش مواجه می سازد در مجموع، توجه به پیامدهای بلندمدت ناهنجاری های آموزشی ضرورت بازنگری جدی در سیاست ها، برنامه ها و رویکردهای نظام آموزش و پرورش را آشکار می سازد اصلاح ساختارهای آموزشی، تقویت رویکردهای انسان محور، توجه به سلامت روان، پرورش مهارت های زندگی و ایجاد محیط های یادگیری پویا و عادلانه، می تواند نقش موثری در پیشگیری از این پیامدها و تضمین آینده ای سالم تر و توانمندتر برای دانش آموزان ایفا کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مژگان جعفر

کارشناس ارشد تحقیقات آموزشی، مدیر آموزشگاه فرزانگان

کبری شعبانی

آموزش ابتدایی

کیانا نوروزی

محصل فرزانگان رودهن

جلال علی پور

آموزش ابتدایی

محمد طاهر شابازی

ریاضی و مدیریت

سید جمال حلیمی

عربی و پیام آسمانی

�عبانی، کبری و علی پور، جلال و شابازی، محمد طاهر و حلیمی، سید جمال،1404،پیامدهای بلندمدت ناهنجاری های آموزشی بر آینده دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر