چکیده مقاله
واحدی و همکاران ۱۳۹۹ در مطالعه ای اقدام پژوهی نشان دادند که در کلاس های چندسطحی روستایی، استفاده از «مراکز یادگیری» Learning Centers می تواند به دانش آموزان نیازمند ویژه کمک کند تا با سرعت خودشان کار کنند، در حالی که معلم با گروه های دیگر سرگرم است آن ها دریافتند که وقتی فضا به بخش های مختلف بخش خواندن، بخش ریاضی، بخش هنر تقسیم می شود، دانش آموزان با نیازهای ویژه می توانند در محیطی آرام تر و با حمایت کمتر اما متمرکزتر فعالیت کنند این یافته، با نظریه «تفکیک محتوا» Content Differentiation همسو است همچنین، پژوهش های بین المللی نشان می دهند که «تدریس همگروهی» Co teaching در کلاس های چندسطحی با حضور دانش آموزان ویژه، بسیار کارآمد است در این مدل، یک معلم کلاس عادی و یک معلم آموزش ویژه، همزمان در کلاس حضور دارند معلم کلاس عادی بر مدیریت کل کلاس و تدریس محتوای اصلی تمرکز می کند، در حالی که معلم ویژه، در کنار دانش آموزان نیازمند ویژه می نشیند و آن ها را هدایت می کند جانسون ۲۰۱۸ در پژوهش خود نشان داد که این مدل، استرس معلمان را کاهش داده و کیفیت آموزش را برای همه گروه ها افزایش می دهد اما در ایران، به دلیل کمبود نیروی آموزش ویژه، اجرای این مدل به صورت کامل دشوار است و باید به صورت «همیاری» Consultation انجام شود قاسمی ۱۴۰۲ در پژوهش خود بر نقش «فناوری آموزشی» در مدیریت این کلاس ها تاکید کرد او نشان داد که استفاده از نرم افزارهای آموزشی شخصی سازی شده، اجازه می دهد دانش آموزان نیازمند ویژه در زمان هایی که معلم با سایرین درگیر است، با تبلت های خود مشغول تمرین های هدفمند شوند این فناوری، نقش معلم را از «مجری تک به تک» به «طرح ریز سیستم» تغییر می دهد
نویسندگان
شیوه ارجاع
�فره، محمد،1404،چه الگوهایی برای همکاری بین البدی (بین معلمان کلاس عادی، معلمان آموزش ویژه، و والدین) برای پشتیبانی از دانش آموزان نیازمند ویژه در کلاس های چندسطحی قابل اجراست؟،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر