استفاده از فناوری های آموزشی هوش مصنوعی در آموزش و یادگیری ادبیات فارسی

چکیده مقاله

این مقاله با هدف بررسی و تبیین کاربردهای فناوری های آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی در فرآیند آموزش و یادگیری ادبیات فارسی انجام شده است ضرورت: با توجه به شکاف میان روش های سنتی تدریس ادبیات فارسی و عادت های یادگیری نسل دیجیتال، و نیز ظهور ابزارهای هوشمند در حوزه علوم انسانی، نیاز به تحلیل نظام مند این فناوری ها احساس می شود روش: پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی تحلیلی و مرور نظام مند کاربردهای کلیدی هوش مصنوعی در حوزه تعلیم و تربیت ادبی، به بررسی قابلیت هایی نظیر شخصی سازی یادگیری، تحلیل سبک شناختی خودکار، بازخورد هوشمند نوشتار و گفتار، طراحی بازی های جدی، پیش بینی مشکلات یادگیری و ایجاد محیط های غوطه ور پرداخته است یافته ها: نتایج نشان می دهد هوش مصنوعی با فراهم آوردن مسیرهای یادگیری تطبیقی، تصحیح خودکار انشا و تلفظ شعر، شبیه سازی سبک شاعران، و تحلیل عواطف متون، می تواند انگیزه، عمق درک و عدالت آموزشی را در ادبیات فارسی افزایش دهد؛ اما این تحول مستلزم حفظ نقش نظارتی و تفسیری معلم و نیز بومی سازی ابزارهاست نتیجه گیری: فناوری آموزشی هوش مصنوعی نه جایگزین، بلکه دستیاری توانمند برای معلم ادبیات است و همکاری هوشمندانه انسان و ماشین، آینده آموزش ادبیات فارسی را متحول خواهد کرد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

نسرین رنجبر

نویسنده اول

علی برهانی

نویسنده دوم

�نجبر، نسرین و ، علی برهانی،1404،استفاده از فناوری های آموزشی هوش مصنوعی در آموزش و یادگیری ادبیات فارسی،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404