چکیده مقاله
دوره نوجوانی و جوانی، به عنوان حساس ترین و پرفراز و نشیب ترین مراحل رشد انسان، همواره نیازمند توجه ویژه در نظام های تربیتی بوده است در رویکردهای مدرن روانشناسی، این دوره با تغییرات گسترده بیولوژیکی، شناختی و اجتماعی همراه است که می تواند بستر بروز رفتارهای پرخطر و انحرافات اخلاقی را فراهم کند در این میان، رویکردهای تربیتی اسلامی با ارائه یک چارچوب جامع و متعالی که بر توحید، کرامت انسانی و مسئولیت پذیری استوار است، راهکارهای کارآمدی برای اصلاح و تربیت رفتاری این قشر ارائه می دهند برخلاف برخی رویکردهای صرفا رفتارگرا که بر کنترل بیرونی تاکید دارند، تربیت اسلامی بر باطن سازی و تقویت وجدان بیدار در درون فرد تمرکز دارد این پژوهش با بررسی مبانی نظری و متون دینی، به تحلیل کاربرد روش هایی همچون تربیت با محبت و رحمت، امر به معروف و نهی از منکر با شیوه های حکیمانه، توصیه به عبادت و بندگی، و استفاده از الگوهای عملی اسوه در اصلاح رفتار می پردازد نقش «تربیت تدریجی» و توجه به استعدادها و ویژگی های فردی در سیره ائمه اطهار علیهم السلام ، به عنوان یکی از اصول کلیدی در پیشگیری از انحرافات مورد بررسی قرار می گیرد همچنین، مفهوم «تقوا» به عنوان یک بازدارنده درونی قدرتمند و راهکاری برای خودکنترلی در شرایط مختلف معرفی می شود نتایج حاصله نشان می دهد که رویکرد اسلامی با تلفیق عقلانیت، عاطفه و ایمان، نه تنها رفتارهای ظاهری را اصلاح می کند، بلکه به هویت بخشی معنوی و پایدار به نوجوانان و جوانان کمک کرده و آن ها را در برابر آسیب های اجتماعی مصون می دارد تاکید بر گفتگوی سازنده، احترام به شخصیت نوجوان و دوری از روش های خشونت آمیز و تحقیرآمیز، از دیگر دستاوردهای این رویکرد در تعلیم و تربیت است
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�شرفی، بهنام و کرمی زاده، حسن و لشکربلوکی، انسیه و داودی، سمیه،1404،کاربرد رویکردهای تربیتی اسلامی در اصلاح و تربیت رفتاری نوجوانان و جوانان،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404