چکیده مقاله
بر اساس نظریه یادگیری تجربی، تجربه عینی نخستین حلقه در چرخه یادگیری است؛ بازدید میدانی دقیقا همین نقش را ایفا می کند و هنرجویان را از فضای انتزاعی کتاب و نقشه به دل واقعیت های اجرایی می برد مشاهده گودبرداری، آرماتوربندی، بتن ریزی، اجرای اسکلت، دیوارچینی، نصب تاسیسات و نازک کاری باعث می شود آنچه پیش تر تنها به صورت طرح و تصویر در ذهن آن ها بود، به تجربه ای ملموس و چندحسی تبدیل شود یافته های پژوهش نشان داد که در این شرایط، هنرجویان مفاهیم دشوار و گاه خشک فنی را با سهولت بیشتری درک می کنند و هنگام بازگشت به کلاس، ارتباط میان نقشه و اجرا را روشن تر می بینند؛ این امر با تاکید سازنده گرایی بر «ساخته شدن» دانش در ذهن یادگیرنده از طریق تعامل فعال با محیط هم خوان است نظریه یادگیری موقعیتی نیز بر این نکته تاکید می کند که یادگیری در بستر واقعی کار، معنا و عمق پیدا می کند؛ کارگاه ساختمانی به عنوان یک «اجتماع عمل» Community of Practice فضایی است که در آن مهندسان، کارگران، سرپرستان و دیگر عوامل پروژه در تعامل دائم برای حل مسائل واقعی هستند و هنرجویان با حضور در این اجتماع، به صورت تدریجی با هنجارها، زبان تخصصی، روش های تصمیم گیری و ارزش های حرفه معماری و ساخت وساز آشنا می شوند یافته ها نشان داد که هنرجویان در جریان بازدید، نه تنها اطلاعات فنی دریافت می کنند، بلکه از طریق مشاهده و مشارکت محدود، بخشی از «فرهنگ حرفه ای» را نیز تجربه می کنند به بیان دیگر، بازدید میدانی تنها انتقال دهنده دانش نیست، بلکه زمینه ساز شکل گیری هویت حرفه ای است؛ هنرجو خود را در نقش معمار یا مهندس آینده تصور کرده و احساس تعلق و تعهد بیشتری نسبت به رشته خود پیدا می کند این امر در ارتقای انگیزه، پشتکار و نگرش مثبت نسبت به آینده شغلی، که در یافته ها به وضوح مشاهده شد، نقش اساسی دارد از منظر نظریه یادگیری مشاهده ای بندورا، مشاهده رفتار متخصصان در محیط واقعی، الگوهای رفتاری و حرفه ای را در اختیار هنرجویان قرار می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وض زاده، سایا،1404،بررسی آموزش معماری به عنوان ترکیبی از دانش نظری و تجربه عملی،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404