چکیده مقاله
بزهکاری نوجوانان در مناطق پرخطر شهری، پدیده ای چندوجهی است که ریشه در ضعف پیوندهای اجتماعی، فقدان فرصت های رشد و محرومیت از فضاهای امن دارد این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی برنامه های فرهنگی و ورزشی شهرداری در پیشگیری از بزهکاری، تاکید می کند که مداخله موفق نیازمند گذار از رویکردهای کالبدمحور و متمرکز به سمت مدل های جامعه محور و انعطاف پذیر است در حالی که توسعه زیرساخت های فیزیکی شرط لازم برای جذب نوجوانان است، اما فقدان برنامه ریزی مبتنی بر نیازهای واقعی محلی و نادیده گرفتن سازوکارهای روانی اجتماعی حاکم بر زیست جهان نوجوانان، موجب شده بسیاری از این اقدامات در سطح خروجی های کمی باقی مانده و به پیامدهای کیفی در کاهش آسیب های اجتماعی منجر نشوند مربیان در مناطق آسیب خیز نه تنها آموزش دهنده مهارت، بلکه باید به عنوان مددکاران اجتماعی عمل کنند که با همدلی و درک الگوهای رفتاری گروه همسالان، اعتماد از دست رفته نوجوانان را ترمیم می کنند این پژوهش نشان می دهد که جذابیت برنامه ها در گرو پیوند خوردن با علایق نسل امروز و مشارکت دادن فعالانه آن ها در فرایند طراحی Co Design است؛ چرا که مشارکت، حس تعلق به فضا را ایجاد کرده و نوجوان را از یک دریافت کننده منفعل به یک کنشگر مسئول در قبال امنیت و نظم محله تبدیل می کند پیشگیری از بزهکاری از طریق ابزارهای فرهنگی و ورزشی، یک سرمایه گذاری استراتژیک برای تقویت سرمایه اجتماعی است شهرداری کارآمد نسل جدید، نهادی است که بزهکاری را نه صرفا یک تهدید امنیتی، بلکه نشانه ای از خروج نوجوان از چرخه فرصت ها می داند و با تغییر رویکرد از «کنترل گری» به «توانمندسازی»، به دنبال بازگرداندن امید و تعلق به محله های پرخطر است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کریم زاده، محمدکاظم،1404،بررسی اثربخشی برنامه های فرهنگی و ورزشی شهرداری در کاهش نرخ بزهکاری های نوجوانان در مناطق پرخطر،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404