چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی ابعاد اخلاقی و عدالت آموزشی در استفاده از سیستم های هوشمند در برنامه ریزی درسی انجام شده است در این مطالعه از رویکرد کیفی توصیفی تحلیلی استفاده شده و جامعه آماری شامل معلمان، مدیران و دانش آموزان مدارس هوشمند و نمونه های آموزشی دیجیتال بود داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته، مشاهده و بررسی اسناد و سیاست های آموزشی جمع آوری شد و با روش تحلیل محتوا، تم ها و الگوهای مرتبط با اخلاق، عدالت آموزشی و تاثیر سیستم های هوشمند شناسایی شدند یافته های پژوهش نشان داد که سیستم های هوشمند مزایای قابل توجهی شامل شخصی سازی یادگیری، بهینه سازی منابع آموزشی و افزایش انگیزه و مشارکت دانش آموزان دارند با این حال، نگرانی های جدی در زمینه حریم خصوصی، شفافیت الگوریتم ها و دسترسی نابرابر به فناوری مشاهده شد پژوهش نشان داد که استفاده موفق از سیستم های هوشمند نیازمند رعایت اصول اخلاقی، شفافیت و توضیح پذیری، آموزش معلمان، مشارکت والدین و توجه به عدالت آموزشی است همچنین، فقدان این عوامل می تواند به کاهش اعتماد، افزایش نابرابری و خودکارسازی نامناسب تصمیمات آموزشی منجر شود نتایج این پژوهش می تواند به سیاستگذاران، معلمان و طراحان سیستم های آموزشی هوشمند کمک کند تا چارچوبی منصفانه و اخلاقی برای به کارگیری فناوری های نوین در آموزش ایجاد کنند و فرصت های یادگیری برابر برای تمام دانش آموزان فراهم شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ضنفری، آسیه و ابراهیمی مقدم، ابراهیم و کروکی، ام البنبن و پوراد، کلثوم،1404،بررسی اخلاق و عدالت آموزشی در استفاده از سیستم های هوشمند در برنامه ریزی های درسی،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404