چکیده مقاله
این مقاله به واکاوی نقش فرهنگ، هنر و مهندسی در شکل گیری فضاهای شهری معنادار می پردازد و نشان می دهد که گسست میان این سه، چگونه شهرها را به مجموعه ای از سازه های ایمن اما بی هویت تقلیل داده است ابتدا «فرهنگ» به عنوان بنیاد هویتی فضا معرفی می شود؛ منظومه ای از باورها، عادات و حافظه تاریخی شهروندان که باید نقطه آغاز هر طرح معماری و شهری باشد سپس، مهندسی معماری از جایگاه ابزار صرف محاسبه و ساخت، به عنوان «بازوی تحقق بخش» مفاهیم فرهنگی و هنری بازتعریف می شود؛ یعنی مهندسی ای که در کنار ایمنی و صرفه اقتصادی، کیفیت زیست، آرامش روانی و حس تعلق را نیز هدف می گیرد در ادامه، «هنر» به منزله روح دمیده شده در کالبد شهر تبیین می شود؛ عاملی که از طریق زیبایی بصری، روایت معنا و خلق تجربه مشترک، میان انسان و فضا پیوند عاطفی برقرار می کند در بخش راهکارها، مقاله بر ضرورت تیم های میان رشته ای، پیوست فرهنگی برای پروژه ها، بهره گیری معناگرا از تکنولوژی، اصلاح مسابقات طراحی، ارتقای سواد هنری مهندسان و مشارکت مردم تاکید می کند در جمع بندی، نتیجه گرفته می شود که شهر مطلوب زمانی شکل می گیرد که فرهنگ، هنر و مهندسی در یک گفت وگوی خلاق، کالبد شهر را از توده ای بی روح به فضایی هویت مند و زیست پذیر بدل کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمدی، مریم،1404،بررسی ارتباط میان فرهنگ، هنر و مهندسی معماری در شکل گیری هویت شهری،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404