چکیده مقاله
یقینا خانواده، به عنوان یک نهادی مقدس و بی همتا ، یکمین ، مهمترین و اصلیترین پرورش و آموزشگاه فرد محسوب میشود و یکی از نهادهای آموزشی و پرورشی عمده جامعه است بنابراین بیان هر گونه سخن و اندیشهای درباره تربیت کودکان و نوجوانان و داشتن هر گونه انتظاری از آنان بیتوجه به نقش حیاتی خانواده، سخن و اندیشهای نادرست قلمداد میشود و انتظاری عبث و بیهوده است بیدلیل نیست که اکثر روانشناسان، مشاوران و متخصصان تعلیم و تربیت در فرایند مطالعه ناهنجاریهای رفتاری و عاطفی کودکان، ریشه رفتارهای نابهنجار را در گذشته فرد، یعنی در دوران کودکی و در بستر خانواده جستجو میکنند زمانی که با ناهنجاریهای رفتاری و عاطفی، مانند لجبازی، شبادراری، ناخن جویدن، پرخاشگری، دزدی و دروغگویی کودکان روبهرو میشویم و قدم به قدم به عقب باز میگردیم و شرایط رشد کودک را از بدو انعقاد نطفه، دوران بارداری مادر و دوران شیرخوارگی تا زمان حاضر مورد مطالعه قرار میدهیم، ملاحظه میشود که این گونه رفتارها در اکثر موارد معلول هستند، نه علت بیشک علتها را در درجه نخست در خانواده و در رابطه با مثلث مقدس پدر و مادر و فرزند و در قدم بعدی در مدرسه و در رابطه با معلمان و مربیان و سپس در عرصه جامعه باید مورد مطالعه و بررسی قرار داد ،
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمدی، محمد رضا و آقاجانی، محمود،1404،واکاوی نقش خانواده ها بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان آسیب دیده،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404