چکیده مقاله
در نظام های آموزشی نوین، صرفا تمرکز بر انتقال دانش نظری کافی نیست، بلکه پرورش شایستگی های فردی و اجتماعی دانش آموزان به عنوان یکی از مولفه های اصلی یادگیری موثر و پایدار مطرح شده است در این مقاله مروری، به بررسی جایگاه و اهمیت آموزش و تقویت شایستگی هایی نظیر خودآگاهی، مسئولیت پذیری، همدلی، مهارت های ارتباطی، حل مسئله، کار گروهی و تاب آوری پرداخته می شود و تاثیر این مهارت ها بر کیفیت یادگیری و رشد تحصیلی دانش آموزان مورد تحلیل قرار می گیرد مرور مطالعات داخلی و خارجی نشان می دهد که دانش آموزانی که از نظر فردی و اجتماعی توانمندتر هستند، نه تنها عملکرد تحصیلی بهتری دارند، بلکه در تعامل با محیط مدرسه، همکلاسی ها و معلمان نیز موفق تر عمل می کنند مدارس به عنوان محیطی اجتماعی و یادگیرنده، باید نقش فعالی در شناسایی، طراحی و اجرای برنامه های آموزشی مبتنی بر پرورش شایستگی های نرم داشته باشند این مقاله ضمن تبیین مفهومی شایستگی های فردی و اجتماعی، به معرفی راهکارهای عملی برای تلفیق آموزش این مهارت ها با برنامه درسی رسمی و محیط غیررسمی مدرسه می پردازد در نهایت، تاکید می شود که ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان نیازمند نگاهی جامع و یکپارچه به پرورش توانمندی های روانی، رفتاری و اجتماعی آنان است؛ نگاهی که مدرسه را نه فقط محل آموزش محتوای درسی، بلکه فضایی برای رشد شخصیت و هویت فردی و جمعی تلقی می کند
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مرادی، گلناز و ممشلی، گل نسا و قزل سفلو، کبری و ممشلی، بتول،1404،پرورش شایستگی فردی و اجتماعی دانش آموزان با هدف ارتقای کیفیت یادگیری در مدارس،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404