چکیده مقاله
در عصر تحولات دیجیتال و هوش مصنوعی، یکی از اساسی ترین پرسش های فلسفی و آموزشی که ذهن پژوهشگران تعلیم و تربیت را به خود مشغول ساخته، این است که آیا ماشین ها و الگوریتم های هوشمند می توانند جایگزین معلمان انسانی در فرایند یاددهی یادگیری شوند؟ پاسخ به این پرسش نه تنها مستلزم بررسی فنی و فناورانه قابلیت های هوش مصنوعی در آموزش است، بلکه نیازمند تحلیل عمیق ابعاد انسانی، اخلاقی، عاطفی و تربیتی تعامل میان معلم و دانش آموز می باشد مقاله حاضر با رویکردی مروری و تحلیلی، به بررسی توانایی ها و محدودیت های هوش مصنوعی در ایفای نقش معلم پرداخته و تلاش دارد تا تصویری جامع از فرصت ها، چالش ها و پیامدهای جایگزینی احتمالی معلمان انسانی با سیستم های هوشمند آموزشی ارائه دهد در این راستا، پژوهش حاضر به مرور مطالعات نظری و تجربی مرتبط با نقش هوش مصنوعی در آموزش، طراحی یادگیری تطبیقی، یادگیری شخصی سازی شده، ارزیابی خودکار، و سامانه های آموزشی تعاملی پرداخته است نتایج مرور نشان می دهد که گرچه هوش مصنوعی می تواند بسیاری از وظایف فنی و تکراری معلمان را برعهده گیرد و در ارتقای کارایی نظام آموزشی موثر باشد، اما در زمینه هایی همچون پرورش عواطف، درک هیجانات، هدایت اخلاقی، الهام بخشی، و تربیت انسان چندبعدی، هنوز فاصله ای عمیق و غیرقابل جایگزینی میان ربات ها و معلمان انسانی وجود دارد در پایان، این مقاله بر ضرورت همزیستی خلاقانه میان انسان و ماشین در عرصه آموزش تاکید می کند و پیشنهاد می دهد که هوش مصنوعی نه به عنوان جایگزین، بلکه به عنوان یار آموزشی در خدمت معلمان و یادگیرندگان به کار گرفته شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�اهرخانی، علی،1404،هوش مصنوعی در نقش معلم: تحلیل انتقادی امکان جایگزینی مربیان انسانی در فرایند یاددهی یادگیری،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز