هوش مصنوعی و عدالت آموزشی: امکان سنجی الگوریتم های یادگیری در مناطق محروم

چکیده مقاله

با گسترش روزافزون فناوری های نوین، هوش مصنوعی به یکی از ابزارهای تحول آفرین در نظام های آموزشی بدل شده است در این میان، بحث عدالت آموزشی و چگونگی بهره مندی مناطق محروم از مزایای این فناوری های پیشرفته به مسئله ای حیاتی در سیاست گذاری آموزشی تبدیل شده است مقاله حاضر با رویکردی مروری و تحلیلی به بررسی ظرفیت ها، محدودیت ها و پیامدهای به کارگیری الگوریتم های یادگیری ماشین و هوش مصنوعی در بهبود عدالت آموزشی در مناطق کم برخوردار می پردازد ابتدا مفهوم عدالت آموزشی از منظر نظریه های تربیتی و اجتماعی تبیین شده، سپس نحوه عملکرد الگوریتم های یادگیری در شخصی سازی محتوا، تشخیص نیازهای یادگیری و تخصیص منابع آموزشی تحلیل می شود در ادامه، چالش هایی نظیر تبعیض الگوریتمی، کمبود زیرساخت دیجیتال، و ضعف سواد داده ای معلمان و دانش آموزان در مناطق محروم مورد بررسی قرار می گیرد همچنین، نمونه هایی از پروژه های بومی سازی شده ی هوش مصنوعی در کشورهای در حال توسعه تحلیل شده و امکان سنجی اجرای چنین الگوهایی در مناطق محروم ایران ارزیابی می شود یافته های این پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی، در صورت طراحی مبتنی بر عدالت، می تواند به عنوان ابزاری موثر در کاهش شکاف آموزشی ایفای نقش کند، مشروط بر آن که توسعه الگوریتم ها با در نظر گرفتن بافت فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی مناطق هدف صورت گیرد در پایان، راهکارهایی برای سیاست گذاری عادلانه، سرمایه گذاری پایدار، و توسعه ی ظرفیت های بومی برای بهره گیری از هوش مصنوعی در آموزش مناطق محروم پیشنهاد می گردد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مریم خیرخواهان

نویسنده اول

�یرخواهان، مریم،1404،هوش مصنوعی و عدالت آموزشی: امکان سنجی الگوریتم های یادگیری در مناطق محروم،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز