چکیده مقاله
اعتمادبه نفس، به عنوان یکی از عناصر کلیدی سلامت روانی و توانمندسازی فردی، نقش محوری در یادگیری و دستاوردهای تحصیلی دانش آموزان ابتدایی دارد پژوهش های اخیر نشان می دهند که دانش آموزانی که از سطح بالاتری از اعتمادبه نفس برخوردارند، علاوه بر عملکرد تحصیلی بهتر، دارای مهارت های اجتماعی و هیجانی بالاتری هستند و می توانند با چالش های آموزشی و اجتماعی به شکل موثرتری مقابله کنند در این راستا، مدارس و نظام های آموزشی، با استفاده از مداخلات هدفمند و برنامه های تربیتی، قادرند فرآیند پرورش ذهن و روان دانش آموزان را تسهیل کرده و زمینه ساز رشد اعتمادبه نفس و توانمندسازی آنان شوند این مقاله با رویکرد مروری، به بررسی مطالعات داخلی و بین المللی پیرامون تاثیر اعتمادبه نفس بر عملکرد تحصیلی، انگیزش، مشارکت در یادگیری و توسعه مهارت های شناختی و اجتماعی دانش آموزان می پردازد نتایج نشان می دهد که مداخلات آموزشی مبتنی بر بازی، فعالیت های مشارکتی، تقویت مهارت های حل مسئله و آموزش مهارت های زندگی، علاوه بر ارتقای اعتمادبه نفس، اثرات مستقیمی بر دستاوردهای تحصیلی و کیفیت یادگیری دارند پژوهش ها همچنین بر اهمیت آموزش معلمان، طراحی محیط های یادگیری حمایتی و استفاده از رویکردهای فعال و مشارکتی تاکید دارند تا دانش آموزان بتوانند با انگیزه، اعتمادبه نفس و توانمندی بیشتر، در مسیر یادگیری موفق حرکت کنند
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�مالی، معصومه و مسیب نژاد، سمیه و فریدونی، الهام و عرب بافرانی، راهله،1404،پرورش ذهن و روان دانش آموز: ارتباط اعتمادبه نفس و دستاوردهای تحصیلی،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز