چکیده مقاله
تفکر انتقادی به عنوان یکی از مهارت های اساسی قرن ۲۱، نقش محوری در توسعه توانمندی های شناختی، اجتماعی و عاطفی دانش آموزان ایفا می کند پرورش ذهن پرسشگر در دوران ابتدایی، زمینه ساز شکل گیری نگرش های تحلیلی، خلاقانه و نقادانه در یادگیری و زندگی روزمره کودکان است با وجود اهمیت این مهارت، پژوهش ها نشان می دهند که بسیاری از سیستم های آموزشی سنتی، تمرکز کافی بر تقویت تفکر انتقادی ندارند و یادگیری بیشتر به حفظ اطلاعات و روش های معلم محور محدود می شود، که این مسئله می تواند منجر به کاهش انگیزش، مهارت حل مسئله و توانایی تصمیم گیری کودکان شود این مقاله با رویکرد مروری، به بررسی شیوه ها، استراتژی ها و مدل های پرورش تفکر انتقادی در مدارس ابتدایی می پردازد و اثرات آن بر یادگیری، عملکرد تحصیلی و رشد مهارت های اجتماعی دانش آموزان را تحلیل می کند پژوهش ها نشان می دهند که آموزش تفکر انتقادی از طریق روش های فعال، پرسش محور، بازی و یادگیری مشارکتی، توانایی تحلیل و استدلال کودکان را افزایش می دهد و آنان را در مواجهه با مسائل پیچیده زندگی و یادگیری توانمند می سازد همچنین، این مطالعه نقش معلمان، والدین و سیاست گذاران آموزشی در ایجاد محیط های یادگیری حمایتی و تشویق پرسشگری مستمر را مورد بررسی قرار می دهد
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ریف آزاد، حسین و فرهادیان، نجم الدین و ، مجید باغچقی و ، راهله عرب بافرانی،1404،پرورش ذهن پرسشگر: اهمیت تفکر انتقادی در یادگیری کودکان،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز