چکیده مقاله
در این پژوهش، تلاش شد تا ساختارهای بیانی الهی در شعر عرفانی عرب محی الدین ابن عربی و چالش های ناشی از ترجمه آن ها به زبان فارسی مورد واکاوی قرار گیرد یافته های حاصل از تحلیل نمونه های شعری نشان داد که زبان ابن عربی، زبانی است که در آن واژگان و ساختارهای دستوری فراتر از کاربرد معمول خود، بار معنایی هستی شناسانه و شهودی پیدا می کنند مقایسه یافته های این پژوهش با مطالعات سایر پژوهشگران نشان می دهد که این مسئله یک چالش انحصاری برای مترجمان فارسی زبان نیست؛ بلکه پژوهشگران غربی نظری همچون هنری کربن و ویلیام چیتیک نیز بر پیچیدگی زبان ابن عربی و دشواری انتقال مفاهیمی مانند «وحدت وجود» و «تجلی» به زبان های غربی تاکید کرده اند کربن، ۱۳۸۸ با این حال، یافته های این پژوهش با برخی مطالعات که صرفا بر جنبه های ادبی ترجمه تمرکز داشته اند، تفاوت دارد در حالی که برخی معتقدند ترجمه شعر باید بر حفظ وزن و قافیه متمرکز باشد، نتایج این تحقیق نشان داد که در شعر عرفانی، حفظ محتوای معنایی و نمادین اولویت حیاتی تری است و تمرکز بر زیبایی های ظاهری می تواند به فروکاهش معنای اصلی منجر شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ارعی، آمنه،1404،بررسی اهمیت شعر عرب به عنوان یکی از بلندترین سطوح بیان ادبی، جایگاه ویژه ای در میراث فرهنگی و معنوی تمدن اسلامی،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404