چکیده مقاله
دوره ابتدایی، به عنوان بنیان ترین مرحله در نظام آموزشی، نقشی حیاتی در شکل گیری شخصیت، مهارت های پایه و نگرش دانش آموزان نسبت به یادگیری دارد در سال های اخیر، با تغییر پارادایم های آموزشی از رویکرد محور محتوا به رویکرد محور یادگیرنده، توجه به فعالیت های فوق برنامه به عنوان مکملی ضروری برای برنامه درسی رسمی مورد تاکید قرار گرفته است این پژوهش به بررسی اهمیت و نقش این فعالیت ها در ارتقای یادگیری دانش آموزان ابتدایی می پردازد فعالیت های فوق برنامه شامل طیف وسیعی از ورزش ها، هنرها، فعالیت های علمی و اجتماعی است که فراتر از کتب درسی پیشنهاد می شوند نتایج بررسی ها نشان می دهد که مشارکت فعال دانش آموزان در این فعالیت ها، تاثیرات مثبت چندوجهی بر ابعاد شناختی، عاطفی و روانی حرکتی آن ها دارد از منظر شناختی، این فعالیت ها با تقویت تمرکز، حافظه و مهارت های حل مسئله، مستقیما بر عملکرد تحصیلی در دروس اصلی تاثیر می گذارند از منظر عاطفی، شرکت در گروه ها و تیم ها باعث افزایش عزت نفس، کاهش اضطراب مدرسه و ایجاد حس تعلق می شود همچنین، فعالیت های بدنی با افزایش خون رسانی به مغز، بستر مناسبی برای تقویت عملکردهای اجرایی فراهم می آورند این مقاله استدلال می کند که فعالیت های فوق برنامه نه تنها مانعی برای یادگیری دروس اصلی نیستند، بلکه با پرورش ذهن خلاق و سالم، تسهیل کننده و شتاب دهنده فرآیند یادگیری هستند بنابراین، سیاست گذاران آموزشی باید با تخصیص بودجه کافی و زمان مناسب در برنامه هفتگی مدارس، این فعالیت ها را به بخشی جدایی ناپذیر از آموزش ابتدایی تبدیل کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ردلان قشلاق، شیرین،1404،بررسی اهمیت فوق برنامه بر یادگیری دانش آموزان ابتدایی،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404