هوش مصنوعی و آموزش پایدار دانش آموزان

چکیده مقاله

هوش مصنوعی به عنوان یکی از فناوری های پیشرفته و تحول آفرین قرن بیست ویکم، با ظرفیت های بی نظیر خود توانسته است نقش اساسی در حوزه های مختلف زندگی انسانی، از اقتصاد و پزشکی گرفته تا حمل و نقل و محیط زیست ایفا کند و در این میان آموزش به عنوان یکی از ارکان کلیدی توسعه پایدار نیز از این تحولات بی نصیب نمانده است در دنیای امروز که دانش و اطلاعات با سرعتی بی سابقه در حال افزایش است، نظام های آموزشی سنتی با چالش های جدی مواجه هستند؛ از جمله محدودیت منابع انسانی و مالی، نابرابری دسترسی به فرصت های آموزشی، نبود شخصی سازی در فرآیند یادگیری، و ناکافی بودن سازوکارهای ارزیابی دقیق و به موقع پیشرفت دانش آموزان هوش مصنوعی با ارائه ابزارها و روش های پیشرفته تحلیل داده، یادگیری شخصی سازی شده، سیستم های پشتیبان تصمیم گیری، و مدیریت هوشمند منابع آموزشی، می تواند این چالش ها را به فرصت تبدیل کند و کیفیت آموزش را به سطحی بالاتر ارتقا دهد استفاده از الگوریتم های یادگیری ماشینی و شبکه های عصبی در سامانه های آموزشی امکان شناسایی نیازها و توانایی های فردی دانش آموزان را فراهم می آورد و با ایجاد مسیرهای یادگیری انعطاف پذیر و شخصی سازی شده، انگیزه و مشارکت دانش آموزان را افزایش می دهد همچنین، هوش مصنوعی می تواند با تحلیل داده های گسترده آموزشی، بازخوردهای دقیق و به موقع برای معلمان ارائه دهد و آن ها را در برنامه ریزی درسی، ارزیابی عملکرد و شناسایی دانش آموزان نیازمند حمایت بیشتر یاری کند از سوی دیگر، فناوری های مبتنی بر AI می توانند به کاهش هزینه های آموزشی، افزایش دسترسی به منابع یادگیری و تقویت عدالت آموزشی کمک کنند، به ویژه در مناطق دورافتاده یا کشورهایی که دسترسی به زیرساخت های آموزشی محدود است در عین حال، بهره گیری از هوش مصنوعی در آموزش پایدار با چالش هایی نیز همراه است؛ از جمله نگرانی های مرتبط با حریم خصوصی و امنیت داده ها، خطر نابرابری دیجیتال بین دانش آموزان و معلمان، و نیاز به توسعه مهارت های دیجیتال پیشرفته برای استفاده موثر از این فناوری ها بنابراین، ادغام هوش مصنوعی در نظام های آموزشی مستلزم سیاست گذاری هوشمندانه، آموزش معلمان و سرمایه گذاری در زیرساخت های دیجیتال است تا ضمن حفظ ارزش های انسانی و اخلاقی آموزش، از توانمندی های هوش مصنوعی به نحو بهینه بهره برداری شود با توجه به اهمیت آموزش پایدار در تحقق اهداف توسعه پایدار جهانی، استفاده از هوش مصنوعی نه تنها می تواند کیفیت یادگیری، عدالت آموزشی و کارایی سیستم های آموزشی را افزایش دهد، بلکه زمینه های پژوهش و نوآوری در حوزه آموزش را نیز گسترش می دهد و امکان طراحی مدل های آموزشی منعطف و تطبیقی را فراهم می آورد در نهایت، این مقاله نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند یک ابزار کلیدی برای ارتقای آموزش پایدار باشد، به شرط آنکه رویکردی جامع، انسانی و اخلاق محور در طراحی و پیاده سازی آن اتخاذ شود و چالش های مرتبط با فناوری، دسترسی و مهارت های دیجیتال به دقت مدیریت شود تا نظام آموزشی بتواند با استفاده از این فناوری نوین، اهداف یادگیری با کیفیت، فراگیر و عادلانه را محقق سازد و در مسیر توسعه پایدار گام های موثری بردارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

لاله عنایت الهی

نویسنده اول

فاطمه انتظام

نویسنده دوم

مریم طاهرخانی

نویسنده سوم

راضیه جهان آرای

نویسنده چهارم

�نایت الهی، لاله و ، فاطمه انتظام و ، مریم طاهرخانی و ، راضیه جهان آرای،1404،هوش مصنوعی و آموزش پایدار دانش آموزان،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404