چکیده مقاله
پیشرفت شتابان فناوری های هوش مصنوعی در دهه های اخیر، چشم انداز آموزش و پرورش را دگرگون ساخته است امروزه ابزارهایی نظیر سامانه های یادگیری تطبیقی، چت بات های آموزشی، سیستم های ارزیابی خودکار و پلتفرم های آموزش مجازی هوشمند، توانسته اند نقش موثری در تسهیل فرایند یادگیری ایفا کنند با این حال، این تحولات موجب طرح پرسشی اساسی در جوامع آموزشی شده است: آیا هوش مصنوعی در آینده می تواند جایگزین معلمان شود یا باید به عنوان مکمل و همکار انسانی آنان به کار گرفته شود؟این مقاله با رویکردی توصیفی–تحلیلی به بررسی ابعاد گوناگون این پرسش می پردازد در ابتدا، کاربردهای فعلی هوش مصنوعی در نظام های آموزشی معرفی و تحلیل می شود سپس مزایای استفاده از این فناوری برای معلمان، همچون کاهش حجم کارهای تکراری، شخصی سازی یادگیری، ارتقای کیفیت تدریس و بهبود بازخورد آموزشی، مورد بررسی قرار می گیرد در ادامه، چالش هایی از جمله کم رنگ شدن تعامل انسانی، خطر جایگزینی نیروی انسانی، وابستگی بیش از حد به فناوری و مسائل اخلاقی و تربیتی مطرح می گردد یافته های مقاله نشان می دهد که هرچند هوش مصنوعی توانمند است در انجام برخی وظایف آموزشی عملکردی سریع تر و دقیق تر از انسان داشته باشد، اما هنوز قادر به جایگزینی نقش انسانی معلمان در پرورش مهارت های تفکر انتقادی، خلاقیت، همدلی و تربیت اخلاقی نیست ازاین رو، آینده مطلوب آموزش و پرورش، نه در حذف نقش معلمان، بلکه در هم افزایی میان انسان و فناوری هوشمند نهفته است به بیان دیگر، هوش مصنوعی باید به عنوان ابزاری توانمندساز برای معلمان به کار گرفته شود تا کیفیت یادگیری و آموزش ارتقا یابد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
فرهادی، سحر،1404،هوش مصنوعی و آینده معلمان: همکاری یا جایگزینی؟،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404