چکیده مقاله
در دهه های اخیر، طراحی های آموزشی نوین به ویژه الگوهای یادگیری مسئله محور Problem Based Learning به عنوان جایگزینی کارآمد برای روش های سنتی تدریس مورد توجه فراوان قرار گرفته اند این مقاله مروری با هدف بررسی تطبیقی میان دو رویکرد آموزشی مسئله محور و سنتی در زمینه تاثیرگذاری بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تدوین شده است روش سنتی، با محوریت معلم و انتقال مستقیم اطلاعات، سال ها به عنوان روش غالب در نظام های آموزشی شناخته می شد در مقابل، آموزش مسئله محور با تکیه بر یادگیرنده محوری، تفکر انتقادی، مشارکت فعال و حل مسائل واقعی، افق های جدیدی در فرآیند یادگیری گشوده است شواهد پژوهشی متعدد نشان می دهند که روش مسئله محور نسبت به آموزش سنتی، توانمندی های تحلیلی، خودتنظیمی، انگیزش درونی و موفقیت تحصیلی دانش آموزان را به نحو موثرتری ارتقا می دهد مقاله حاضر، با بهره گیری از یافته های مطالعات داخلی و بین المللی، به مقایسه دقیق این دو رویکرد پرداخته و مزایا، محدودیت ها و الزامات اجرایی هر یک را در بستر آموزش رسمی مورد تحلیل قرار داده است نتایج این بررسی نشان می دهد که تلفیق مولفه های کلیدی یادگیری مسئله محور در طراحی های آموزشی، نه تنها می تواند به بهبود نتایج تحصیلی منجر شود، بلکه در ارتقای مهارت های زندگی و یادگیری مادام العمر دانش آموزان نیز نقش موثری ایفا می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لیری دانش، مسعود و زهره، ناهید و دانشور، مریم و قبادی، فرشید،1404،بررسی تطبیقی طراحی های آموزشی مساله محور و سنتی در پیشرفت تحصیلی،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز