چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین انگیزش درونی معلمان و نوآوری در روش های تدریس انجام شد این پژوهش از نوع همبستگی بوده و جامعه آماری آن شامل تمام معلمان مقطع متوسطه و ابتدایی یک منطقه شهری در سال تحصیلی ۱۴۰۴ ۱۴۰۳ است نمونه تحقیق با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای شامل ۱۲۰ نفر از معلمان انتخاب شد ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه انگیزش درونی دسی و رایان Deci & Ryan, ۱۹۸۵ و پرسشنامه نوآوری در روش های تدریس امبایل Amabile, ۱۹۹۶ و گاسکی Guskey, ۲۰۰۲ بود که اعتبار و پایایی آن ها در نمونه های داخلی و پیشینه پژوهشی تایید شده است یافته های پژوهش نشان داد که سطح انگیزش درونی معلمان نسبتا بالا و سطح نوآوری در روش های تدریس متوسط تا بالا است نتایج تحلیل همبستگی پیرسون نشان داد که بین انگیزش درونی معلمان و نوآوری در تدریس، رابطه مثبت و معنادار وجود دارد r=۰ ۶۸, p
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�زیزی، دنیا و مرادی، فرج الله و جابری، سعیده و سلامی، سوسن،1404،بررسی رابطه بین انگیزش درونی معلمان و نوآوری در روش های تدریس،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز