چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه میان خودتنظیمی هیجانی و موفقیت تحصیلی در دانش آموزان است خودتنظیمی هیجانی به توانایی فرد در شناخت، کنترل و مدیریت هیجان ها در موقعیت های مختلف اشاره دارد و یکی از عوامل مهم در سازگاری روان شناختی و عملکرد تحصیلی محسوب می شود در این پژوهش از روش توصیفی همبستگی استفاده شد جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره متوسطه بود که از میان آنان نمونه ای به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شد برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه استاندارد خودتنظیمی هیجانی و شاخص های موفقیت تحصیلی شامل معدل درسی استفاده گردید داده ها با استفاده از روش های آماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت یافته ها نشان داد که بین خودتنظیمی هیجانی و موفقیت تحصیلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ به این معنا که دانش آموزانی که از سطح بالاتری از خودتنظیمی هیجانی برخوردارند، عملکرد تحصیلی بهتری نیز نشان می دهند همچنین نتایج تحلیل رگرسیون بیانگر آن بود که مولفه های خودتنظیمی هیجانی توان پیش بینی موفقیت تحصیلی را دارند این یافته ها اهمیت توجه به مهارت های هیجانی در محیط های آموزشی را برجسته می سازد بر اساس نتایج پژوهش، پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی مبتنی بر آموزش مهارت های خودتنظیمی هیجانی در مدارس طراحی و اجرا شود تا از این طریق زمینه ارتقای موفقیت تحصیلی دانش آموزان فراهم گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�رباب، افسانه و چشمی، راضیه و بروغنی، الهه و بشری پشتیری، فرزانه،1404،بررسی رابطه میان خودتنظیمی هیجانی و موفقیت تحصیلی در دانش آموزان،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز