چکیده مقاله
نظام آموزشی هر کشور، یکی از بنیادی ترین ساختارهایی است که در فرآیند رشد، پرورش و شکل گیری شخصیت کودکان نقش اساسی ایفا می کند در این راستا، سلامت روانی کودکان به عنوان یکی از مهم ترین مولفه های تربیتی و روان شناختی، به شدت تحت تاثیر سیاست ها، روش ها و فضای حاکم بر نهاد آموزش قرار دارد مقاله حاضر با رویکردی مروری تحلیلی می کوشد به بررسی نحوه تاثیرگذاری نظام آموزشی بر سلامت روانی کودکان بپردازد و به تبیین این مسئله بپردازد که چگونه شیوه های نادرست آموزشی، فشارهای تحصیلی، ارزیابی های مستمر، رقابت های غیرسازنده، نبود حمایت عاطفی، و کم توجهی به تفاوت های فردی، ممکن است زمینه ساز اختلالاتی چون اضطراب، افسردگی، کاهش عزت نفس و افت تحصیلی در میان کودکان شود در مقابل، نظام آموزشی حمایتی، انعطاف پذیر و متناسب با نیازهای روانی رشد کودکان می تواند بستر مناسبی برای رشد هیجانی، تقویت خودکارآمدی، مسئولیت پذیری و نشاط روانی آنان فراهم آورد این مقاله با استفاده از منابع علمی فارسی، نظریه های روان شناختی رشد و مطالعات تجربی اخیر، به تحلیل رابطه دوسویه میان نظام آموزشی و سلامت روانی کودکان پرداخته و در نهایت، راهکارهایی را برای طراحی نظام آموزشی دوستدار سلامت روان پیشنهاد می دهد
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�نایتی، آتوسا و ، رحیمه رجبی خسروشاهی و ، علی یزدی شاه آباد و ، نیره اکبری،1404،نقش نظام آموزشی در شکل گیری یا تضعیف سلامت روانی دانش آموزان: تحلیلی روان شناختی،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز