چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش کارورزی در ارتقای مهارت های تدریس دانشجومعلمان و توانمندسازی آنان برای ورود موثر به کلاس درس است این پژوهش به روش مروری Review Study انجام شد و مطالعات داخلی و خارجی مرتبط با کارورزی و مهارت های تدریس از سال های ۱۳۷۰ تا ۱۴۰۴ مورد بررسی قرار گرفتند نتایج نشان داد که کارورزی به عنوان تجربه عملی، نقش کلیدی در تقویت مهارت های برنامه ریزی آموزشی، مدیریت کلاس، استفاده از روش ها و ابزارهای تدریس، ارزیابی یادگیری و ارائه بازخورد به دانش آموزان دارد همچنین، تجربه عملی در محیط واقعی کلاس، اعتماد به نفس، توانایی حل مسئله و خلاقیت دانشجومعلمان را افزایش می دهد و باعث آمادگی بهتر آن ها برای مواجهه با چالش های واقعی کلاس می شود با این حال، چالش هایی مانند کوتاهی مدت دوره، نظارت ناکافی استادان راهنما، تفاوت محیط های آموزشی مدارس و محدودیت منابع و ابزارهای آموزشی می تواند اثر بخشی کارورزی را کاهش دهد در نهایت، پژوهش حاضر نشان می دهد که کارورزی به عنوان پلی میان آموزش نظری و عمل، نقش حیاتی در تربیت معلمان حرفه ای، توانمند و کارآمد ایفا می کند و توصیه می شود برنامه ریزی دقیق، نظارت مستمر و تامین منابع آموزشی مناسب برای افزایش اثربخشی آن مدنظر قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یلخانی، فاطمه و مطلوب، زهرا و جوهری، مبینا و رمضانی، مژگان،1404،نقش کارورزی در ارتقای مهارت های تدریس دانشجومعلمان،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز