چکیده مقاله
برنامه درسی و آموزشی به عنوان یکی از ارکان بنیادین نظام تعلیم و تربیت، نقشی تعیین کننده در شکل گیری هویت فردی، اجتماعی و فرهنگی دانش آموزان ایفا می کند آموزش و پرورش جمهوری اسلامی ایران طی چهار دهه گذشته تلاش کرده است با بهره گیری از اسناد بالادستی، به ویژه «سند تحول بنیادین آموزش و پرورش»، مسیر حرکت نظام درسی را متناسب با ارزش های اسلامی–ایرانی و نیازهای جامعه معاصر سامان دهد هدف پژوهش حاضر بررسی وضعیت برنامه درسی و آموزشی در ایران، شناسایی نقاط قوت و ضعف آن، و تحلیل تطبیقی آن با الگوهای بین المللی است روش تحقیق این مطالعه کیفی و تحلیلی بوده و با استفاده از منابع اسنادی، قوانین و مقررات آموزشی، و پژوهش های پیشین انجام گرفته است یافته های پژوهش نشان می دهد که برنامه درسی ایران با وجود برخورداری از پشتوانه نظری غنی و اهداف متعالی، در اجرا با چالش هایی همچون تمرکزگرایی، ضعف در به روزسازی محتوا، کم توجهی به مهارت های زندگی و نیازهای فردی–اجتماعی دانش آموزان و محدودیت در بهره گیری از فناوری های نوین آموزشی مواجه است در مقابل، نقاط قوتی همچون انسجام فلسفی، تاکید بر هویت دینی و ملی، و توجه به عدالت آموزشی نیز قابل مشاهده است نتیجه گیری پژوهش بر ضرورت بازنگری مستمر، انعطاف پذیری بیشتر در طراحی برنامه درسی، و بهره گیری از تجارب موفق جهانی در چارچوب ارزش های بومی تاکید دارد
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ابری، غلامرضا و صابری، علی و کیانی، محمد و سلجوقی مقدم، بهرام،1404،بررسی برنامه درسی و آموزشی در آموزش و پرورش جمهوری اسلامی ایران،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404