چکیده مقاله
یادگیری پایدار یکی از اهداف اصلی آموزش و پرورش است که نقش مهمی در توسعه مهارت های شناختی، اجتماعی و رفتاری دانش آموزان دارد با وجود اهمیت آن، روش های سنتی آموزش مستقیم اغلب نتایج کوتاه مدت و محدود در یادگیری دانش آموزان به همراه دارند پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش غیرمستقیم بدون دستور صریح بر یادگیری پایدار دانش آموزان طراحی شده است روش پژوهش، تجربی و مقایسه ای بوده و جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع متوسطه مدارس یک منطقه شهری در سال تحصیلی ۱۴۰۳ ۱۴۰۴ است نمونه ها به دو گروه آموزش مستقیم و غیرمستقیم تقسیم شدند ابزار جمع آوری داده شامل پرسشنامه یادگیری پایدار، فعالیت های عملی و مشاهدات معلم بود داده ها با استفاده از آزمون های توصیفی، آزمون t مستقل، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شد یافته ها نشان داد که آموزش غیرمستقیم تاثیر مثبت و معناداری بر یادگیری پایدار دارد و دانش آموزان آموزش دیده به این روش، نمرات بالاتری در حفظ و کاربرد دانش و توانایی حل مسئله دارند همچنین، مولفه های آموزش غیرمستقیم شامل مشارکت فعال، تجربه عملی، یادگیری مبتنی بر پروژه و خودتنظیمی یادگیری با یادگیری پایدار رابطه مثبت و معنی دار داشتند و خودتنظیمی یادگیری بیشترین اثر را بر یادگیری پایدار نشان داد این نتایج تاکید می کند که استفاده از روش های غیرمستقیم می تواند یادگیری عمیق و پایدار دانش آموزان را تقویت کرده و مهارت های شناختی و اجتماعی آن ها را توسعه دهد پیشنهاد می شود معلمان و برنامه ریزان آموزشی با توانمندسازی معلمان، تامین منابع آموزشی و طراحی فعالیت های مشارکتی، فرصت های یادگیری فعال و پایدار را در مدارس فراهم کنند
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
موسوی خوئی، سیده پوران و زمانی مقدم، نیره و لادنی، یوسف و عسگری، مریم،1404،بررسی تاثیر آموزش غیرمستقیم (بدون دستور صریح) بر یادگیری پایدار،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404