چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر استفاده از فناوری هوش مصنوعی بر کیفیت روابط معلمان و دانش آموزان در محیط های آموزشی است با گسترش کاربردهای فناورانه در نظام تعلیم و تربیت، نگرانی هایی درباره تضعیف ارتباطات انسانی و عاطفی در فرآیند یاددهی–یادگیری شکل گرفته است این پژوهش با استفاده از روش تحقیق آمیخته کمی–کیفی انجام شد جامعه آماری شامل معلمان دوره ابتدایی در یکی از شهرهای کشور بوده که به صورت نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه های استاندارد روابط معلم دانش آموز و میزان استفاده از فناوری و مصاحبه نیمه ساختاریافته بود نتایج تحلیل های آماری نشان داد که بین میزان استفاده از فناوری هوش مصنوعی و کیفیت روابط معلمان با دانش آموزان رابطه معکوس و معناداری وجود دارد همچنین، ادراک مثبت معلمان از کاربردهای هوش مصنوعی نقش تعدیل گر مهمی در کاهش آثار منفی آن ایفا می کند یافته های کیفی نیز حاکی از بروز چالش هایی همچون کاهش تعامل عاطفی، وابستگی به سیستم های خودکار، و تغییر نقش تربیتی معلم در نتیجه استفاده گسترده از فناوری بود در مجموع، نتایج پژوهش تاکید می کند که بهره گیری از هوش مصنوعی در آموزش باید همراه با تقویت مهارت های ارتباط انسانی، آموزش های اخلاقی و چارچوب های حرفه ای باشد تا تعادل میان نوآوری فناورانه و کیفیت روابط انسانی حفظ شود
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�شرفی، بهنام و لطفی، فهیمه و یادگاری، حدیثه و زیودار، الهام،1404،بررسی تاثیر استفاده از فناوری هوش مصنوعی بر کیفیت روابط معلمان و دانش آموزان در محیط های آموزشی،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404