چکیده مقاله
در نظام های آموزشی سنتی که تمرکز بر معلم به عنوان تنها منبع دانش است، دانش آموزان اغلب در نقش منفعل و شنونده قرار می گیرند که این امر می تواند مانعی برای رشد شخصیت و استقلال آن ها باشد در مقابل، رویکرد «یادگیری مشارکتی» و «کارگروهی»، تغییر پارادایمی در فرآیند آموزش ایجاد کرده و دانش آموز را از یک دریافت کننده اطلاعات به یک فعال کننده اصلی یادگیری تبدیل می کند این روش با تقسیم دانش آموزان به گروه های کوچک و assigning وظایف مشترک، بستری را فراهم می کند که در آن هر فرد برای موفقیت گروه نقشی کلیدی ایفا می کند یکی از مهم ترین دستاوردهای این روش، تقویت مسئولیت پذیری است در ساختار کارگروهی، موفقیت جمعی به انجام صحیح وظایف هر یک از اعضا وابسته است این وابستگی متقابل Interdependence به دانش آموزان می آموزد که بی تفاوتی یا سهل انگاری آن ها نه تنها به خود، بلکه به همگروهی هایشان نیز آسیب می زند این حس تعلق و پاسخگویی در برابر همسالان، اغلب از فشار و نظارت معلم تاثیرگذارتر است و انگیزه درونی برای انجام به موقع و باکیفیت تکالیف ایجاد می کند دانش آموز در این فرآیند می آموزد که تعهدات خود را بپذیرد و برای نتایج کارش پاسخگو باشد علاوه بر این، کارگروهی مهارت های اجتماعی و ارتباطی نظیر گوش دادن فعال، گفت وگو سازنده، تحمل عقاید مخالف و حل تعارض را ارتقا می دهد دانش آموزان می آموزند که چگونه در جمعی از تفاوت ها برای رسیدن به یک هدف مشترک استفاده کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قربانی، زهرا و آریان پناه، ملیحه و صالحی، الهه و پژوه، مریم،1404،نقش یادگیری مشارکتی و کارگروهی در تقویت مسئولیت پذیری و استقلال دانش آموزان،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404