چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان آمادگی معلمان برای به کارگیری هوش مصنوعی در فرآیند تدریس انجام شد این مطالعه به روش کیفی و از نوع پدیدارشناسی توصیفی صورت گرفته است مشارکت کنندگان در پژوهش شامل ۲۵ نفر از معلمان دوره های مختلف تحصیلی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴ ۱۴۰۳ بودند که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و با لحاظ اصل حداکثر تنوع انتخاب شدند داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته عمیق جمع آوری و با استفاده از روش کلایزی و نرم افزار MAXQDA تحلیل شدند یافته های پژوهش در پنج مضمون اصلی طبقه بندی شد: ۱ آگاهی و دانش معلمان درباره هوش مصنوعی، ۲ نگرش و تمایل به استفاده از هوش مصنوعی، ۳ مهارت های فنی و عملیاتی، ۴ زیرساخت ها و امکانات مورد نیاز، و ۵ چالش ها و موانع پیش رو نتایج نشان داد که آگاهی معلمان درباره هوش مصنوعی در سطح محدودی قرار دارد و عمدتا به شناخت ابزارهای عمومی مانند ChatGPT محدود می شود نگرش معلمان نسبت به به کارگیری هوش مصنوعی دوگانه بود؛ گروهی با اشتیاق و خوش بینی از آن استقبال می کردند و گروهی با ترس و مقاومت نسبت به جایگزینی نقش خود ابراز نگرانی می نمودند مهارت های فنی معلمان در زمینه هوش مصنوعی ضعیف ارزیابی شد و فقدان آموزش های رسمی و نظام مند به عنوان مهمترین علت آن شناسایی گردید از نظر زیرساخت ها، معلمان به نبود تجهیزات مناسب، اینترنت پرسرعت و نرم افزارهای بومی اشاره کردند مهمترین چالش ها شامل کمبود دوره های آموزشی، نگرانی های اخلاقی و حریم خصوصی، نبود سیاست های مشخص، و ترس از وابستگی بیش از حد به فناوری بود بر اساس یافته ها، آمادگی معلمان برای به کارگیری هوش مصنوعی در سطح پایینی ارزیابی می شود و نیازمند برنامه ریزی جامع برای ارتقای دانش، مهارت و زیرساخت ها است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سولی ساروی، آتوسا و صابری، فاطمه،1404،بررسی میزان آمادگی معلمان برای به کارگیری هوش مصنوعی در فرآیند تدریس،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز