چکیده مقاله
نظام آموزشی به عنوان یکی از مهم ترین ارکان شکل دهنده شخصیت، باورها و نگرش های نسل آینده، نقشی اساسی در تربیت و پرورش دانش آموزان دارد در این میان، معلمان به عنوان عنصر اصلی و محوری فرآیند آموزش و یادگیری، بیش از هر فرد دیگری بر رشد شخصیتی، اجتماعی و عاطفی دانش آموزان تاثیرگذارند رابطه معلم و دانش آموز فراتر از یک ارتباط صرفا آموزشی است و به سطحی عمیق تر از پیوندهای انسانی و عاطفی گسترش می یابد کیفیت این ارتباط می تواند بر شکل گیری حس تعلق دانش آموزان به مدرسه و کلاس و همچنین بر میزان مسئولیت پذیری آن ها در قبال وظایف تحصیلی و اجتماعی نقش بنیادین ایفا کند در واقع، دانش آموزان زمانی که خود را در محیط مدرسه پذیرفته شده، ارزشمند و محترم احساس کنند، انگیزه بیشتری برای مشارکت فعال در یادگیری، رعایت قوانین و پذیرش مسئولیت های فردی و جمعی خواهند داشت حس تعلق، به معنای احساس پیوند و وابستگی عاطفی فرد با محیط آموزشی و اجتماعی، عاملی کلیدی در ایجاد انگیزه، کاهش اضطراب و افزایش مشارکت تحصیلی است اگر دانش آموزان دریابند که معلم آن ها نه تنها به پیشرفت درسی شان بلکه به رشد شخصیتی و اجتماعی شان نیز اهمیت می دهد، احساس امنیت روانی و اعتماد به نفس در آنان تقویت می شود این احساس موجب می گردد تا دانش آموز خود را بخشی جدایی ناپذیر از کلاس و مدرسه بداند و در نتیجه برای ایفای نقش های آموزشی و اجتماعی خویش تلاش بیشتری کند از سوی دیگر، مسئولیت پذیری به عنوان یکی از مهم ترین مهارت های زندگی، در پرتو همین ارتباط مثبت میان معلم و دانش آموزان پرورش می یابد معلمی که با رفتار عادلانه، احترام متقابل و حمایت عاطفی، الگوی مناسبی برای شاگردان خود ارائه می دهد، زمینه ساز شکل گیری احساس مسئولیت در آن ها می شود؛ مسئولیتی که هم شامل انجام تکالیف و وظایف درسی است و هم دربرگیرنده رعایت قوانین، احترام به دیگران و ایفای نقش موثر در جامعه کوچک مدرسه در دنیای امروز که تغییرات اجتماعی و فرهنگی با سرعت زیادی رخ می دهند، آموزش صرفا انتقال دانش و اطلاعات نیست، بلکه پرورش مهارت های اجتماعی و ارزش های انسانی نیز اهمیت بالایی یافته است یکی از بنیادی ترین این ارزش ها، ایجاد حس تعلق و مسئولیت پذیری در دانش آموزان است که در آینده می تواند نقش موثری در سازگاری اجتماعی، موفقیت تحصیلی و حتی پیشرفت شغلی و فردی آنان ایفا کند در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی نقش ارتباط بین معلم و دانش آموزان در شکل گیری حس تعلق و مسئولیت پذیری در دانش آموزان پرداخته شود نتایج به دست آمده حاکی از آن است که ارتباط موثر و حمایتگرانه معلم با دانش آموزان، پایه ای اساسی برای شکل گیری حس تعلق و مسئولیت پذیری آنان است و با تقویت اعتماد، انگیزه و مشارکت فعال، زمینه ساز رشد تحصیلی، اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کشت گر، حسن و رویتوند غیاثوند، سوسن و خان محمدی، مهدی و لطیف بارانی، اسماء،1404،بررسی نقش ارتباط بین معلم و دانش آموزان در شکل گیری حس تعلق و مسئولیت پذیری در دانش آموزان،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز