چکیده مقاله
هدف این پژوهش بررسی نقش مربیگری معلمان در افزایش انگیزه دانش آموزان در کلاس های درس بود روش پژوهش از نوع توصیفی تحلیلی همبستگی بود و جامعه آماری شامل دانش آموزان و معلمان مدارس متوسطه و ابتدایی یک منطقه شهری می باشد نمونه پژوهش با استفاده از نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شد که شامل ۱۰۰ دانش آموز و ۲۰ معلم بود ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد انگیزه دانش آموزان و سبک های مربیگری معلمان بود که پایایی و روایی آن ها تایید شده است یافته ها نشان داد که بین سبک های مربیگری معلمان و انگیزه دانش آموزان رابطه مثبت و معنادار وجود دارد به ویژه، سبک های حمایتی و مشارکتی بیشترین تاثیر را بر انگیزه درونی و بیرونی دانش آموزان دارند سبک هدایتگری نیز تاثیر مثبت دارد، اما نسبت به سبک های حمایتی و مشارکتی کمتر است تحلیل رگرسیون نشان داد که سبک های حمایتی و مشارکتی پیش بینی کننده قوی انگیزه دانش آموزان هستند همچنین، تفاوت معناداری بین انگیزه دانش آموزان دختر و پسر مشاهده نشد، هرچند دختران به طور متوسط انگیزه درونی بالاتری داشتند با توجه به یافته ها، آموزش مهارت های مربیگری به معلمان، استفاده از سبک های تدریس فعال و مشارکتی، ارائه بازخورد مستمر و ایجاد محیط آموزشی حمایتی به عنوان راهکارهای موثر برای افزایش انگیزه دانش آموزان پیشنهاد می شوند نتایج این پژوهش می تواند به ارتقای کیفیت یاددهی و یادگیری و توانمندسازی معلمان در مدارس کمک کند و زمینه ساز توسعه انگیزه تحصیلی دانش آموزان گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�حمدی، ناهید و شایسته تبار، آرزو و رمضانی، مریم،1404،نقش مربیگری معلمان در افزایش انگیزه دانش آموزان در کلاس های درس،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز