نقش مکانیسم های تغییر طرحواره های ناسازگار اولیه در اثربخشی زوج درمانی طرحواره محور

چکیده مقاله

زوج درمانی طرحواره محور به عنوان رویکردی یکپارچه برای بهبود روابط زوجین با تمرکز بر شناسایی و اصلاح طرحواره های ناسازگار اولیه شناخته می شود این پژوهش با هدف بررسی سهم مکانیسم های تغییر طرحواره های ناسازگار اولیه در اثربخشی زوج درمانی طرحواره محور انجام شد طرحواره های ناسازگار اولیه، باورهای عمیق و پایداری هستند که از تجارب کودکی نشات گرفته و بر روابط زوجین تاثیر منفی می گذارند این مطالعه به تحلیل نقش تکنیک های شناختی، تجربی، رفتاری و رابطه درمانی در تغییر این طرحواره ها و تاثیر آن ها بر بهبود رضایت زناشویی و کاهش تعارضات پرداخته است یافته ها نشان می دهند که تکنیک های شناختی، به ویژه بازسازی شناختی، و رابطه درمانی به دلیل ایجاد محیطی امن و اصلاح باورهای ناسالم، تاثیر قابل توجهی بر اثربخشی درمان دارند تکنیک های رفتاری نیز با تقویت مهارت های ارتباطی، به بهبود تعاملات زوجین کمک می کنند، در حالی که تکنیک های تجربی به دلیل وابستگی به شدت طرحواره ها، اثری متوسط دارند این پژوهش همچنین نشان داد که اصلاح طرحواره های ناسازگار می تواند به افزایش صمیمیت عاطفی و کاهش تعارضات منجر شود با این حال، چالش هایی مانند نیاز به همکاری فعال زوجین و پیچیدگی تکنیک های درمانی ممکن است اثربخشی درمان را تحت تاثیر قرار دهد نتایج این مطالعه بر اهمیت استفاده از رویکردهای چندوجهی در زوج درمانی طرحواره محور تاکید دارد و پیشنهاد می کند که پژوهش های آینده بر بررسی پایداری تغییرات و نقش عوامل میانجی مانند سبک های دلبستگی تمرکز کنند این یافته ها می توانند به توسعه پروتکل های درمانی موثرتر و بهبود کیفیت روابط زوجین کمک کنند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

پری غلامی فرد

کارشناسی ارشد مشاوره و روانشناسی، مشاور هنرستان، بوشهر، بوشهر

�لامی فرد، پری،1404،نقش مکانیسم های تغییر طرحواره های ناسازگار اولیه در اثربخشی زوج درمانی طرحواره محور،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز