چکیده مقاله
این پژوهش به بررسی تاثیر خودپنداره و عزت نفس بر عملکرد تحصیلی و روابط اجتماعی دانش آموزان می پردازد خودپنداره و عزت نفس، به عنوان دو سازه روان شناختی کلیدی، نقش تعیین کننده ای در رشد تحصیلی، روانی و اجتماعی دانش آموزان دارند و کیفیت تعاملات آموزشی و اجتماعی آنان را شکل می دهند پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی کیفی و به روش کتابخانه ای انجام شده و منابع علمی شامل کتاب ها، مقالات پژوهشی و پایان نامه های مرتبط مورد مطالعه قرار گرفته است یافته ها نشان می دهند که خودپنداره تحصیلی مثبت با افزایش انگیزه درونی، پشتکار و استفاده از راهبردهای یادگیری موثر، عملکرد تحصیلی دانش آموزان را بهبود می بخشد، در حالی که خودپنداره منفی موجب کاهش انگیزه و افت تحصیلی می شود همچنین، عزت نفس بالا به تقویت روابط اجتماعی، مهارت های همکاری گروهی، مدیریت تعارض و احساس تعلق به مدرسه کمک می کند، در حالی که عزت نفس پایین با انزوای اجتماعی و کاهش مشارکت همراه است تعامل معلم با دانش آموزان، محیط حمایتی کلاس، بازخوردهای سازنده و فرصت های موفقیت متناسب، از عوامل کلیدی در تقویت خودپنداره و عزت نفس هستند یافته ها نشان می دهند که توجه هدفمند به این دو مولفه می تواند به پرورش دانش آموزانی با انگیزه، اعتمادبه نفس، روابط اجتماعی سالم و موفقیت بلندمدت منجر شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
یامی، زهرا و رهبر، پریزاد،1404،بررسی تاثیر خودپنداره و عزت نفس بر عملکرد تحصیلی و روابط اجتماعی دانش آموزان،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404