چکیده مقاله
این پژوهش با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در آموزش، به روش مرور سیستماتیک و با استفاده از مدل پریزما انجام شده است با جستجوی نظام مند در پایگاه های داده فارسی شامل جهاد دانشگاهی، مگیران، نورمگز و سیویلیکا در بازه زمانی ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴، تعداد ۷۵ سند اولیه شناسایی شد که پس از اعمال معیارهای ورود و خروج، ۷ مقاله برای تحلیل نهایی انتخاب شدند یافته ها نشان می دهند که کاربرد هوش مصنوعی در آموزش، به ویژه در قالب سیستم های آموزش هوشمند، چت بات های تعاملی و سامانه های ارزشیابی خودکار، به بهبود قابل توجه پیشرفت تحصیلی منجر شده است این بهبود تنها به افزایش نمرات محدود نمی شود، بلکه درک مفهومی، انتقال آموخته ها به زندگی واقعی و یادگیری معنادار را نیز در بر می گیرد قابلیت شخصی سازی آموزش و تطبیق آن با سرعت و سبک یادگیری هر فرد، از کلیدی ترین عواملی است که این اثربخشی را توضیح می دهد همچنین در جنبه عاطفی و انگیزشی، هوش مصنوعی با ایجاد محیط های یادگیری بدون قضاوت، ارائه بازخورد فوری و مثبت، و شخصی سازی تجربیات آموزشی، به افزایش علاقه، انگیزه درونی و کاهش اضطراب تحصیلی کمک شایانی نموده است ابزارهایی مانند چت بات های پشتیبان عاطفی و مکانیزم های بازی وارسازی، با درگیر کردن دانش آموزان از نظر عاطفی، احساس شایستگی و لذت یادگیری را در آنان تقویت می کنند که خود از پیش نیازهای اساسی یادگیری عمیق و پایدار است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمدپور، سمیه و محمدپور، زهرا و پوراسماعیل آهندانی، فاطمه و پورجاودانی، زهرا،1404،بررسی نقش هوش مصنوعی در آموزش، یک مرور سیستماتیک،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز