چکیده مقاله
چکیده به عنوان درگاهی به محتوای پژوهش، در این مقاله به بررسی نقش و کارکرد روش های نوین آموزشی در بهبود فرایند یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی پرداخته می شود. بیان مسئله در گفتمان آموزشی معاصر نشان می دهد که روش های سنتی تدریس به دلیل تمرکز بر حافظه محوری و انتقال یک سویه محتوا، نمی تواند به طور کامل نیازهای شناختی، انگیزشی و اجتماعی یادگیرندگان ابتدایی را پاسخ دهد. اهمیت موضوع از منظر علمی، آموزشی و اجتماعی زمانی آشکار می شود که مشاهده می شود که دوره ابتدایی به عنوان دوره بنیان گذار مهارت های پایه یادگیری و سازگاری اجتماعی است و هرگونه کاستی در این دوره می تواند اثرات بلندمدت بر عملکرد تحصیلی و توسعه فردی داشته باشد. روش بررسی در این پژوهش مرور نظام مند منابع و تجزیه و تحلیل داده های موجود پیرامونی روش های نوین آموزشی است. نتایج کلی از طریق تحلیل های کیفی و کمی نشان می دهد که یادگیری مشارکتی، یادگیری مبتنی بر بازی، یادگیری مبتنی بر پروژه، آموزش تلفیقی و آموزش مبتنی بر فناوری به طور معناداری بر بهبود پیشرفت تحصیلی، انگیزش یادگیری، خلاقیت و تفکر نقادانه و نیز مهارت های اجتماعی در دانش آموزان ابتدایی اثرگذارند. جمع بندی این یافته ها به صورت پیشنهادهایی عملی برای معلمان و مدیران آموزشی ارائه می شود تا با پیاده سازی رویکردهای نوین، کیفیت و اثربخشی آموزش ابتدایی ارتقا یابد. در پایان، محدودیت های پژوهش و زمینه های آتی برای پژوهش های آینده مطرح می گردد.
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمدپورسرای، عباس و یوسفی، محمدشفیع و نریمانیان، کریم و رستمی، مریم،1404،نقش روش های نوین آموزشی در بهبود یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز