چکیده مقاله
نابرابری آموزشی از مهم ترین چالش های نظام های آموزشی در سراسر جهان است که ناشی از عواملی چون فقر، تفاوت های جغرافیایی، کمبود منابع، و دسترسی نابرابر به کیفیت آموزشی می باشد در دهه اخیر، فناوری های هوشمند به ویژه هوش مصنوعی، به عنوان ابزاری تحول آفرین در کاهش این نابرابری ها مطرح شده اند این مقاله با رویکردی تحلیلی به بررسی ظرفیت های هوش مصنوعی در ارتقاء عدالت آموزشی می پردازد کاربردهایی نظیر سامانه های یادگیری تطبیقی، معلم های مجازی، تولید محتوای شخصی سازی شده، و ترجمه خودکار می توانند امکان یادگیری با کیفیت را برای دانش آموزان در مناطق کم برخوردار فراهم سازند همچنین هوش مصنوعی با تحلیل داده های آموزشی به شناسایی نیازهای فردی یادگیرندگان کمک کرده و باعث افزایش بازدهی و کاهش نرخ ترک تحصیل می شود با وجود این، چالش هایی چون شکاف دیجیتال، مسائل اخلاقی، و وابستگی به زیرساخت های فناورانه، ضرورت سیاست گذاری هوشمندانه و عادلانه را در استفاده از این فناوری ها دوچندان می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قائمی، سمیه و ستاری، پروانه و براتی ده کهنه، سیمین و اکبری، زهرا،1404،نقش فناوری های هوشمند در کاهش نابرابری های آموزشی: تحلیلی بر ظرفیت های هوش مصنوعی،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز