چکیده مقاله
پرورش شهروندانی توانمند، خلاق و نقاد که قادر به تحلیل مسائل پیچیده و ارائه راه حل های نوآورانه باشند، از اهداف اصلی نظام های آموزشی در قرن بیست و یکم محسوب می شود این مقاله با هدف تبیین نقش محوری مدرسه به عنوان کانون اصلی یادگیری در پرورش و تقویت دو مهارت بنیادین تفکر انتقادی و خلاقیت در دانش آموزان نگاشته شده است روش تحقیق حاضر، توصیفی تحلیلی و با مرور نظام مند منابع کتابخانه ای و مقالات معتبر داخلی و خارجی انجام شده است یافته های پژوهش نشان می دهد که مدرسه فراتر از یک مکان برای انتقال دانش، یک اکوسیستم اجتماعی و فرهنگی است که می تواند با ایجاد محیطی امن، پرسش گر و تجربه محور، بستر لازم برای رشد این مهارت ها را فراهم کند در این مقاله، ابتدا مفاهیم تفکر انتقادی و خلاقیت به طور جداگانه تعریف و سپس ارتباط تنگاتنگ آن ها بررسی می شود در ادامه، الزامات و راهبردهای کلیدی برای تبدیل مدرسه به محیطی توانمندساز، شامل تحول در برنامه درسی، روش های تدریس، نقش معلم، فضای فیزیکی و آموزشی، و نظام ارزشیابی مورد بحث و تحلیل قرار می گیرد نتایج به دست آمده حاکی از آن است که رویکردهای سنتی مبتنی بر حافظه محوری و انتقال یک طرفه اطلاعات، مانع اصلی در راه پرورش متفکران خلاق و نقاد هستند و نیاز به تحولی عمیق در نگرش و عمل تمامی ذی نفعان نظام آموزشی دارد در پایان، بر اساس یافته ها، راهکارهای عملی برای معلمان، مدیران و سیاست گذاران آموزشی ارائه شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یدری زاده، طاهره و مرادی، راضیه و هاشم پور، محمد،1404،نقش مدرسه در پرورش تفکر انتقادی و خلاقیت دانش آموزان،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز