چکیده مقاله
اضطراب تحصیلی به عنوان یکی از شایع ترین و مخرب ترین عوامل بازدارنده یادگیری، عملکرد و سلامت روان دانش آموزان در دوره ابتدایی محسوب می شود درحالی که مداخلات سنتی اغلب بر درمان فردی این اضطراب متمرکزند، این مقاله با اتخاذ رویکردی پیشگیرانه و سیستمی، استدلال می کند که ایجاد یک «محیط یادگیری ایمن» در سطح کلاس درس، موثرترین راهبرد پایدار برای کاهش و مدیریت این پدیده است هدف این مقاله، ارائه یک تحلیل نظری یکپارچه از سازوکارهایی است که از طریق آنها محیط یادگیری ایمن می تواند اضطراب تحصیلی را کاهش دهد با استفاده از روش تحلیل مفهومی و مرور انتقادی ادبیات روانشناسی تربیتی، علوم اعصاب تربیتی و پژوهش های کلاس محور، یک چارچوب چهاربعدی برای محیط یادگیری ایمن استخراج و بررسی شد: ۱ ایمنی عاطفی روانی پذیرش بی قیدوشرط، فرهنگ اشتباه پذیری ، ۲ ایمنی شناختی تکالیف بهینه، احترام به زمان تفکر ، ۳ ایمنی اجتماعی روابط مثبت، ممنوعیت قضاوت ، و ۴ ایمنی فیزیکی ساختاری قابل پیش بینی بودن، فضای شخصی شده تحلیل حاضر نشان می دهد که این ابعاد در تعامل با یکدیگر، از طریق مکانیسم های کلیدی کاهش فعالیت سیستم تهدید مغز آمیگدال ، آزادسازی منابع شناختی تلف شده در نگرانی، تقویت دلبستگی ایمن به معلم به عنوان «پایگاه امن»، و افزایش خودکارآمدی تحصیلی عمل می کنند در نتیجه، تجربه تهدید که هسته اضطراب است، به تجربه چالش حمایت شده تبدیل می شود این مقاله نتیجه می گیرد که محیط یادگیری ایمن، یک پیش نیاز غیرقابل اجتناب برای هرگونه یادگیری عمیق و لذت بخش است و معلم ابتدایی، در نقش یک «مهندس محیط های ایمن»، مسئولیت طراحی عمدی چنین فضایی را بر عهده دارد در پایان، راهکارهای عملی مبتنی بر این چارچوب برای معلمان ارائه می گردد
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
سید شاپور موسوی
نویسنده اول
پریسا معتمدی
نویسنده دوم
خدیجه ابراهیمی مهر
نویسنده سوم
پریا معتمدی
نویسنده چهارم
شیوه ارجاع
موسوی، سید شاپور و معتمدی، پریسا و ابراهیمی مهر، خدیجه و معتمدی، پریا،1404،نقش محیط یادگیری ایمن در کاهش اضطراب تحصیلی دانش آموزان ابتدایی،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404