چکیده مقاله
فرآیند تعلیم و تربیت فراتر از انتقال دانش و اطلاعات صرف، به معنای پرورش انسان هایی متعادل، مسئولیت پذیر و کارآمد برای زندگی اجتماعی است در این میان، مهارت های زندگی به عنوان مجموعه ای از توانایی های شناختی، عاطفی و اجتماعی، نقشی کلیدی در موفقیت و سلامت روان دانش آموزان ایفا می کنند اگرچه برنامه های درسی مستقیم برای آموزش این مهارت ها طراحی می شوند، اما تحقیقات نشان می دهد که تاثیرگذارترین عامل در یادگیری و درونی سازی این مهارت ها، رفتار و کردار خود معلم است معلم به عنوان یک «مدل رفتاری» و الگوی اصلی در محیط آموزشی، از طریق مشاهده پذیری مستمر، ناخودآگاه ارزش ها، نگرش ها و سبک های مقابله ای خود را به دانش آموزان منتقل می کند این مقاله به بررسی نقش معلم در مدل سازی مهارت هایی نظیر ارتباط موثر، کنترل خشم، حل مسئله، صداقت و تاب آوری می پردازد از دیدگاه روانشناسی تربیتی، یادگیری مشاهده ای یادگیری از طریق مشاهده رفتار دیگران یکی از اصلی ترین راه های کسب مهارت های اجتماعی در کودکان و نوجوانان است وقتی معلم در کلاس درس با دانش آموزان با احترام برخورد می کند، در مواجهه با چالش ها آرامش خود را حفظ می کند و به تعهداتش پایبند است، در واقع درس های عملی از مهارت های زندگی را تدریس می کند این پدیده در بافت فرهنگی تربیتی ایران که بر اصل «قدوه» بودن معلم تاکید دارد، اهمیتی دوچندان می یابد نتایج حاصله نشان می دهد که هماهنگی بین گفتار و رفتار معلم، اعتبار او را افزایش داده و فرآیند انتقال مهارت های زندگی را تسریع می کند، در حالی که عدم تطابق بین این دو می تواند به بی اعتمادی و ناکارآمدی آموزش منجر شود
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نوری فرد، فرحناز و دهقانی، مریم و فقیهی، آمنه و عزیزی، مرتضی،1404،نقش معلم به عنوان مدل رفتاری در تقویت مهارت های زندگی در کلاس درس،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404