چکیده مقاله
کودکان دیرآموز به عنوان یکی از گروه های ویژه در نظام آموزشی، نیازمند راهبردهای تدریسی متناسب با ویژگی های شناختی، عاطفی و رفتاری خود هستند یکی از چالش های اصلی در آموزش این گروه، فقدان انگیزه کافی برای یادگیری و کاهش تعامل موثر با محیط آموزشی است در سال های اخیر، بکارگیری روش های نوین آموزشی از جمله استفاده از بازی های دسته جمعی، به عنوان رویکردی موثر در ارتقای انگیزش، افزایش تمرکز، و تسهیل یادگیری در کودکان دیرآموز مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است مقاله حاضر، با رویکردی مروری، به تحلیل و بررسی نظریه ها، مدل ها و پژوهش های انجام شده پیرامون تاثیر بازی های گروهی در آموزش این کودکان می پردازد و تلاش می کند تا نقش این فعالیت ها را در بهبود عملکرد تحصیلی، رشد مهارت های اجتماعی، تقویت عزت نفس، و کاهش اضطراب آموزشی تبیین نماید نتایج حاصل از بررسی منابع علمی نشان می دهد که بازی های دسته جمعی، به واسطه ساختار تعاملی، فضای غیرتهدیدکننده، و فراهم سازی تجربه های موفقیت آمیز، می توانند به عنوان ابزارهای کارآمدی در ارتقای انگیزه یادگیری در کودکان دیرآموز به کار روند همچنین، این بازی ها امکان مشارکت فعال، یادگیری غیرمستقیم، و توسعه مهارت های ارتباطی را برای این کودکان فراهم می آورند در پایان مقاله، با استناد به یافته های مرور شده، پیشنهاداتی کاربردی برای معلمان، برنامه ریزان درسی، و والدین در جهت بهره گیری هدفمند از بازی های گروهی در محیط های آموزشی ارائه می شود این مقاله بر ضرورت طراحی محیط های یادگیری مشارکتی و بازی محور برای کودکان دیرآموز تاکید داشته و نقش آن را در تحقق آموزش فراگیر و اثربخش برجسته می سازد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ضائی، معصومه و دادرس، پریسا و ارزانی، سارا و حسین زاده، آزاده،1404،بکارگیری بازی های دسته جمعی برای افزایش انگیزه و بهره برداری بیشتر در آموزش کودکان دیر آموز،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز