چکیده مقاله
هدف این پژوهش بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر نظریه یادگیری اجتماعی بندورا بر افزایش خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان دوره متوسطه بود این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقطع ابتدایی ومتوسطه در سال تحصیلی ۱۴۰۳ ۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۶۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل هر گروه ۳۰ نفر جای گذاری شدند ابزار گردآوری داده ها، پرسش نامه خودکارآمدی تحصیلی موریس Muris, ۲۰۰۱ بود گروه آزمایش در طی ۸ جلسه ۶۰ دقیقه ای تحت آموزش مبتنی بر مولفه های نظریه بندورا الگودهی، مشاهده، بازخورد و تقویت قرار گرفت و گروه کنترل آموزش معمولی خود را دریافت کرد تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس ANCOVA نشان داد که آموزش مبتنی بر یادگیری اجتماعی موجب افزایش معنادار نمره خودکارآمدی تحصیلی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد p < ۰ ۰۱ این یافته ها نشان می دهد که رویکرد آموزشی مبتنی بر نظریه یادگیری اجتماعی بندورا می تواند در تقویت خودباوری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان نقش موثری ایفا کند نتایج پژوهش ضمن تایید کاربرد عملی این نظریه در حوزه آموزش، بر ضرورت بازنگری در روش های تدریس سنتی تاکید دارد
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
ولی زاده، حسین و دادرس، فاطمه و وحدانی، ریحانه،1404،تاثیر آموزش مبتنی بر نظریه یادگیری اجتماعی بندورا بر افزایش خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز