چکیده مقاله
در دهه های اخیر، آموزش و پرورش با تغییرات بنیادینی در رویکردهای یادگیری و ارزشیابی مواجه شده است و یکی از این تغییرات مهم، توجه به نقش بازخورد مستمر و خودارزیابی در ارتقای کیفیت یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان است بازخورد مستمر به عنوان ابزاری آموزشی، فرایند یادگیری را به گونه ای هدایت می کند که دانش آموزان نقاط قوت و ضعف خود را به طور دقیق شناسایی کرده و برای بهبود عملکرد تحصیلی خود گام های هدفمند بردارند از سوی دیگر، خودارزیابی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی مهارت های خودتنظیمی، به یادگیرندگان کمک می کند تا با مشارکت فعال در فرایند یادگیری، احساس مالکیت بیشتری نسبت به مسیر تحصیلی خود پیدا کنند و در نتیجه انگیزه و استقلال بیشتری در یادگیری داشته باشند پژوهش های مروری نشان می دهد که ارتباطی معنادار میان استفاده از بازخوردهای سازنده و تقویت مهارت های خودتنظیمی وجود دارد و این امر نه تنها به ارتقای عملکرد تحصیلی، بلکه به پرورش تفکر انتقادی، مسئولیت پذیری و اعتمادبه نفس دانش آموزان منجر می شود در واقع، بازخورد مستمر و خودارزیابی به عنوان دو سازوکار مکمل، زمینه ساز یادگیری عمیق و پایدار هستند و می توانند به اصلاح الگوهای سنتی آموزش و حرکت به سوی نظام های آموزشی نوین و دانش آموزمحور کمک کنند از این رو، این مقاله مروری با هدف بررسی ادبیات نظری و پژوهشی موجود در زمینه تاثیر بازخورد مستمر و خودارزیابی بر عملکرد تحصیلی و مهارت های خودتنظیمی، به تبیین اهمیت این دو مولفه و ارائه پیشنهاداتی برای به کارگیری آن ها در محیط های آموزشی می پردازد
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�اخویش، زینب و ، سمیه یزدان پناه و ، مهناز پایدار و ، الهام لطفی پور،1404،تاثیر بازخورد مستمر و خودارزیابی بر ارتقای عملکرد تحصیلی و مهارت های خودتنظیمی دانش آموزان،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز