چکیده مقاله
اختلالات رفتاری در کودکان، یکی از چالش های جدی نظام های آموزشی و تربیتی است که می تواند پیامدهای بلندمدت بر رشد اجتماعی، هیجانی و تحصیلی آنان داشته باشد بازی درمانی به عنوان رویکردی نوین و اثربخش، با بهره گیری از ظرفیت های بازی در محیطی امن و ساختارمند، امکان مداخله در بهبود این مشکلات را فراهم می آورد هدف این پژوهش بررسی نقش بازیدرمانی در آموزش کودکان با اختلالات رفتاری و ارزیابی پیامدهای آن در چهار حوزه: کاهش رفتارهای پرخاشگرانه، ارتقای مهارت های اجتماعی، بهبود خودتنظیمی هیجانی و کاهش اضطراب تحصیلی، و ارتقای عملکرد تحصیلی و تمرکز بود روش پژوهش به صورت توصیفی–تحلیلی و بر مبنای داده های کتابخانه ای و مرور نظام مند منابع داخلی و خارجی انجام شد یافته ها نشان داد که بازیدرمانی موجب کاهش قابل توجه نشانه های پرخاشگری و ناسازگاری، افزایش همکاری با همسالان، ارتقای توانایی کنترل هیجانات در موقعیت های آموزشی و کاهش ترس از شکست تحصیلی گردید همچنین، افزایش تمرکز، بهبود نمرات دروس اصلی و ارتقای انگیزه یادگیری از دیگر نتایج مهم بود نتیجه گیری این مطالعه تاکید دارد که ادغام بازیدرمانی در برنامه های آموزشی مدارس می تواند رویکردی پایدار و اثربخش در مدیریت اختلالات رفتاری کودکان باشد و مسیر موفقیت تحصیلی و اجتماعی آنان را هموار سازد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ادات میر، مریم و رستمی، حسین و نوری نژاد، الهام و گرگیج، مهرناز،1404،نقش بازی درمانی در آموزش کودکان با اختلالات رفتاری،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز