چکیده مقاله
پیشرفت تحصیلی دانش آموزان یکی از اهداف بنیادین نظام های آموزشی است که تحت تاثیر عوامل متعددی از جمله سبک های یادگیری و باورهای انگیزشی قرار دارد در این میان، سبک های یادگیری به عنوان ترجیحات فردی در پردازش اطلاعات، نقش مهمی در کیفیت یادگیری و عملکرد تحصیلی ایفا می کنند از سوی دیگر، خودکارآمدی تحصیلی که به باور فرد نسبت به توانایی هایش در انجام موفقیت آمیز فعالیت های یادگیری اشاره دارد، یکی از متغیرهای کلیدی در نظریه های انگیزشی معاصر است پژوهش های متعدد نشان داده اند که سبک های یادگیری به تنهایی نمی توانند به طور مستقیم و قاطع بر پیشرفت تحصیلی اثر بگذارند، بلکه این رابطه تحت تاثیر متغیرهای روان شناختی چون خودکارآمدی قرار دارد مقاله حاضر با رویکردی مروری به تحلیل نقش تعدیل کننده خودکارآمدی تحصیلی در رابطه میان سبک های یادگیری و پیشرفت تحصیلی می پردازد یافته های حاصل از مرور متون پژوهشی داخلی و خارجی نشان می دهد که دانش آموزانی که علاوه بر سبک یادگیری مناسب، از سطح بالای خودکارآمدی برخوردارند، عملکرد تحصیلی مطلوب تری دارند این نتیجه بر ضرورت توجه به ابعاد روان شناختی یادگیرنده در طراحی برنامه های آموزشی و مداخلات یادگیری تاکید می کند در پایان، پیشنهادهایی برای به کارگیری این مفهوم در سیاست گذاری آموزشی و ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان ارائه شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نظری، ملیحه و بیت سیاح، هناء و دهواری خاص، وحید و عبودی، ساجده،1404،نقش تعدیل کننده خودکارآمدی تحصیلی در ارتباط بین سبک های یادگیری و پیشرفت تحصیلی،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز