بررسی رابطه بین خودکارآمدی تحصیلی و انگیزه درونی دانش آموزان در چارچوب نظریه های روانشناسی تربیتی

چکیده مقاله

پژوهش حاضر به بررسی رابطه بین خودکارآمدی تحصیلی و انگیزه درونی دانش آموزان در چارچوب نظریه های روانشناسی تربیتی می پردازد این مطالعه از نوع تحلیلی کیفی و کتابخانه ای بوده و با مرور منابع علمی، پژوهشی و نظری، عوامل موثر بر خودکارآمدی و انگیزه درونی و تعامل آن ها با محیط آموزشی تحلیل شده است یافته ها نشان می دهند که خودکارآمدی تحصیلی و انگیزه درونی دارای رابطه ای مثبت و متقابل هستند؛ باور دانش آموز به توانایی های خود باعث افزایش تلاش، پشتکار و مشارکت فعال در یادگیری می شود و انگیزه درونی نیز باور به توانایی ها را تقویت کرده و چرخه ای مثبت از رشد شناختی و انگیزشی ایجاد می کند علاوه بر ویژگی های فردی، محیط آموزشی حمایت کننده، فعالیت های یادگیری فعال، بازخورد سازنده و تعاملات اجتماعی مثبت نقش مهمی در تقویت این دو متغیر ایفا می کنند همچنین، توجه به تفاوت های فردی و حمایت خانواده، زمینه توسعه خودکارآمدی و انگیزه درونی را فراهم می آورد بر اساس یافته ها، برای ارتقای عملکرد تحصیلی و یادگیری فعال و پایدار، لازم است تمرکز همزمان بر تقویت باور به توانایی های دانش آموز و ایجاد انگیزه درونی انجام شود نتایج این پژوهش می تواند معلمان و برنامه ریزان آموزشی را در طراحی محیط های یادگیری انگیزه بخش و موثر یاری دهد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

آتنا پایدار

نویسنده اول

لیلا ولی پور

نویسنده دوم

پایدار، آتنا و ولی پور، لیلا،1404،بررسی رابطه بین خودکارآمدی تحصیلی و انگیزه درونی دانش آموزان در چارچوب نظریه های روانشناسی تربیتی،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404