چکیده مقاله
هدف از این مقاله، بررسی تاثیر به کارگیری روش های تدریس فعال و اکتشافی بر سه متغیر کلیدی انگیزش تحصیلی، باور به خودکارآمدی و سلامت روان دانش آموزان است در دنیای آموزشی امروز که بر یادگیری مادام العمر و تربیت شهروندانی مسئول و توانمند تاکید می شود، خروج از الگوهای سنتی آموزش منفعل، یک ضرورت انکارناپذیر تلقی می گردد این پژوهش با روشی توصیفی تحلیلی و با مرور نظام مند ادبیات پژوهش داخلی و خارجی انجام شده است یافته ها به طور قاطع نشان می دهد که روش هایی چون یادگیری مبتنی بر پروژه، حل مسئله، مباحثه گروهی و کاوشگری، با قرار دادن دانش آموز در کانون فرآیند یادگیری، موجب افزایش احساس شایستگی، استقلال و ارتباط مثبت با دیگران می گردند این عوامل به نوبه خود، انگیزش درونی دانش آموزان را تقویت کرده، باور آنها را نسبت به توانایی هایشان خودکارآمدی افزایش داده و از طریق کاهش اضطراب تحصیلی و افزایش احساس نشاط و رضایت، بر سلامت روان آنان تاثیر مثبت می گذارد نتیجه کلی آن است که تلفیق این روش ها در برنامه ریزی درسی و آموزشی، نه تنها یک راهبرد کارآمد برای ارتقای کیفیت یادگیری، بلکه یک سرمایه گذاری اساسی در جهت پرورش نسلی باانگیزه، کارآمد و دارای سلامت روان است
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ارعی منوجان، لیلا و زارعی منوجان، سهیلا و علی زاده، علی و علی زاده، فریبا،1404،نقش روش های تدریس فعال و اکتشافی در تقویت انگیزش، خودکارآمدی و سلامت روان دانش آموزان،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404