چکیده مقاله
خانواده به عنوان نخستین کانون اجتماعی سازی، نقشی بنیادین در شکل گیری شخصیت و رفتار فرزندان ایفا می کند سبک های فرزندپروری، که الگوهای ثابت و هدفمند والدین در برخورد با فرزندان هستند، تاثیر مستقیمی بر سلامت روان و سازگاری اجتماعی دانش آموزان دارند پژوهش ها نشان می دهد که سبک فرزندپروری مقتدرانه دموکراتیک که با ترکیبی از محبت بالا و نظارت معقول همراه است، بیشترین نقش را در پیشگیری از انحرافات ایفا می کند در این سبک، والدین با برقراری ارتباط گرم و گفتگوی سازنده، به فرزند کمک می کنند تا قوانین اجتماعی را درک کرده و کنترل درونی پیدا کند، که این امر مانع از گرایش به بزهکاری می شود در مقابل، سبک های ناکارآمد زمینه ساز بروز رفتارهای پرخطر هستند سبک مستبدانه آماتوری که با خشونت، تنبیه و محدودیت های افراطی همراه است، معمولا منجر به سرکوب خشم و پرخاشگری پنهان شده و در نهایت باعث می شود دانش آموز برای رهایی از فشار، به رفتارهای ضد اجتماعی و یاغی گری روی آورد از سوی دیگر، سبک سهل گیرانه پرمهر که با عدم نظارت و آزادی بی حد و حصر مشخص می شود، به دلیل فقدان الگوهای رفتاری شفاف و ضعف در نهادینه کردن مسئولیت پذیری، فرزند را در معرض تاثیرپذیری از گروه های همسالان بزهکار و ناهنجاری های اجتماعی قرار می دهد همچنین سبک طردکننده بی تفاوت که با فقدان عاطفه و حمایت همراه است، احساس ارزشمندی و تعلق خاطر را در دانش آموز تضعیف کرده و او را به سمت انحراف برای جلب توجه یا پر کردن خلاهای عاطفی سوق می دهد
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
فاضلی، مریم و قاسمی، سمیرا و نوروزیان، زلیخا و قمری، زینب،1404،نقش سبک های فرزندپروری در بروز یا پیشگیری از بزهکاری و انحرافات اجتماعی دانش آموزان،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404