چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر بررسی نقش شوخ طبعی معلم در بهبود جو کلاس درس در مدارس متوسطه وابتدایی در یک منطقه شهری است این پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی و با هدف کاربردی انجام شد جامعه آماری شامل کلیه معلمان و دانش آموزان مقطع متوسطه وابتدایی بود که با استفاده از نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۶۰ معلم و ۲۰۰ دانش آموز به عنوان نمونه انتخاب شدند ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه شوخ طبعی معلمان و پرسشنامه جو کلاس درس بود که روایی و پایایی آن ها با استفاده از نظر متخصصان و ضریب آلفای کرونباخ تایید گردید داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و با بهره گیری از آمار توصیفی، آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شد یافته ها نشان داد که بین شوخ طبعی معلم و جو کلی کلاس رابطه مثبت و معنادار وجود دارد r = ۰ ۶۷۱, p < ۰ ۰۱ و شوخ طبعی معلمان توانست حدود ۴۵٪ از تغییرات جو کلاس را پیش بینی کند همچنین بیشترین تاثیر شوخ طبعی بر ابعاد عاطفی کلاس مشاهده شد تفاوت معناداری بین معلمان زن و مرد از نظر سطح شوخ طبعی مشاهده نگردید نتایج پژوهش نشان می دهد که استفاده هدفمند و سازنده از طنز در تدریس، باعث بهبود تعاملات اجتماعی و عاطفی، کاهش اضطراب و افزایش انگیزش یادگیری دانش آموزان می شود همچنین پژوهش حاضر چالش هایی مانند عدم مهارت کافی معلمان، تفاوت های فرهنگی و محدودیت های زمانی را شناسایی و راهکارهایی شامل برگزاری دوره های آموزشی، تطبیق شوخ طبعی با شخصیت دانش آموزان، زمان بندی مناسب و ایجاد فرهنگ حمایتی در مدارس ارائه کرد در نهایت، پژوهش تاکید می کند که شوخ طبعی معلم یک ابزار کلیدی و موثر در بهبود کیفیت یادگیری و ایجاد محیط آموزشی مثبت است و توسعه مهارت های مرتبط با آن می تواند تاثیر قابل توجهی بر موفقیت تحصیلی و بهبود جو کلاس داشته باشد
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
افشین موسی وند
نویسنده اول
مهرزاد فیروزی
نویسنده دوم
سودابه کریمی
نویسنده سوم
ابراهیم ولی نسب
نویسنده چهارم
شیوه ارجاع
موسی وند، افشین و فیروزی، مهرزاد و کریمی، سودابه و ولی نسب، ابراهیم،1404،نقش شوخ طبعی معلمان در بهبود جو کلاس درس،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404