چکیده مقاله
ورود فناوری های نوین آموزشی به عرصه تعلیم و تربیت، تحولی بنیادین در فرآیند طراحی و برنامه ریزی درسی ایجاد کرده است دیگر برنامه ریزی درسی به نوشتن یک برنامه ثابت و خطی بر روی کاغذ محدود نمی شود، بلکه به فرآیندی پویا، تعاملی و چندرسانه ای تبدیل شده است این مقاله به بررسی نقش فناوری های نوین نظیر واقعیت افزوده، هوش مصنوعی، سیستم های مدیریت یادگیری و ابزارهای تعاملی در بهبود کیفیت برنامه ریزی درسی معلمان می پردازد هدف اصلی پژوهش، تبیین چگونگی استفاده از این ابزارها برای شخصی سازی آموزش، افزایش مشارکت دانش آموزان و تسهیل فرآیند ارزشیابی است نتایج نشان می دهد که فناوری های نوین به معلمان اجازه می دهند تا محتواهای درسی را متناسب با سبک های یادگیری متنوع دانش آموزان طراحی کنند و با استفاده از داده های تحلیلی، پیشرفت تحصیلی آن ها را به صورت لحظه ای رصد نمایند علاوه بر این، این فناوری ها با دسترسی به منابع آموزشی گسترده و جهانی، بستر لازم برای نوآوری در روش های تدریس را فراهم می آورند با این حال، استفاده از فناوری نیازمند داشتن سواد دیجیتال و مهارت های حرفه ای در معلمان است تا از ابزارهای دیجیتال صرفا به عنوان سرگرمی استفاده نشود، بلکه به عنوان ابزاری قدرتمند برای تعمیق یادگیری به کار گرفته شود در نهایت، نتیجه گیری می شود که تلفیق هوشمندانه فناوری با هنر تدریس، می تواند برنامه ریزی درسی را از حالت سنتی خارج کرده و پاسخگوی نیازهای نسل دیجیتال در نظام آموزشی کشور باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ملی، فاطمه و بهرامی، فرزانه و پناهی، رضا و مصطفویان بیشه، خدیجه،1404،نقش فناوری های نوین آموزشی در بهبود طراحی و برنامه ریزی درسی معلمان،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404